مردان واقعاً ممکن است از مریخ و زنان از ونوس آمده باشند؛ لااقل وقتی صحبت از حس شوخ طبعی متفاوت‌شان در میان است. نتایج یک مطالعه جدید نشان داده که مردان جوک‌های بصری و کمدی‌هایی را دوست دارند که در آن فرد از تحرکات و شوخی‌های فیزیکی برای خنداندن دیگران استفاده می‌کنند و در مقابل […]

مردان واقعاً ممکن است از مریخ و زنان از ونوس آمده باشند؛ لااقل وقتی صحبت از حس شوخ طبعی متفاوت‌شان در میان است. نتایج یک مطالعه جدید نشان داده که مردان جوک‌های بصری و کمدی‌هایی را دوست دارند که در آن فرد از تحرکات و شوخی‌های فیزیکی برای خنداندن دیگران استفاده می‌کنند و در مقابل زنان جوک‌های سیاسی و روابط خانوادگی را خنده‌دار‌تر می‌یابند.

چرا مردان و زنان اغلب به جوک های یکدیگر نمی‌خندند؟

این یافته از بررسی ۳‌,۳۸۰ نفر به دست آمده است که در نمایشگاهی از کاریکاتورهای منتشر شده در روزنامه‌ها و مجلات بریتانیا بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۲۰۱۰ شرکت کردند.

به این افراد ۱۹ جفت کاریکاتور داده و از آنها خواسته شد موارد مورد علاقه خود را انتخاب کنند. اینجا بود که تفاوت‌های جنسیتی ظاهر شد.

به طور کلی، مردان در مقایسه با زنان به طور قابل توجهی جوک های بصری را ترجیح می‌دهند.

مردان بیشتر از زنان به کاریکاتورهای متکی بر حوادث فیزیکی، مانند افتادن قوطی‌ رنگ روی آدم‌های خوش‌پوش در خیابان امتیاز دادند. و در مقابل جوک‌های مربوط به مناسبات خانوادگی، ازدواج و مسائل سیاسی رتبه کمتری از سوی مردان دریافت کردند.

پروفسور رابین دانبار، روان‌شناس دانشگاه آکسفورد که داده‌ها را تجزیه و تحلیل کرد، گفت: «ما دریافتیم که مردان بیشتر از زنان با شوخی‌های بصری و لحظه‌ای مانند لیز خوردن فرد روی پوست موز سرگرم می‌شوند.»

و ادامه داد: «به نظر می‌رسد زنان عمیق‌تر هستند و جوک‌‌های ظریف‌تری در مورد روابط و نحوه تعامل مردم را ترجیح دهند.»

به گفته او این نتایج تا حدی منطقی است زیرا زنان معمولاً زمان بیشتری را صرف بحث در مورد روابط اجتماعی می‌کنند، در حالی که مردان بیشتر با شوخی‌ها و تلاش برای خنداندن یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.

جوک‌های فیزیکی و بصری سریع‌الانتقال هستند و بنابراین ممکن است با شیوه‌ای که مردان با هم ارتباط برقرار می‌کنند بیشتر هماهنگ باشند.

محققان به این نتیجه رسیده‌اند که این موضوع ممکن است به این دلیل باشد که زنان با جهان «فکورانه‌تر» درگیر می‌شوند و مردان این کار را به شیوه‌ای سطحی‌تر و مبتنی بر طنز انجام می‌دهند.

یافته‌ها همچنین حاکی از آن است که وجود حداکثر دو شخصیت در یک کاریکاتور بهترین نتیجه را برای خنده مخاطب در پی دارد، زیرا فرد مجبور نیست برای درک انگیزه‌های افراد زیادی در سناریو سخت تلاش کند.

+