بیرامی باهر: فوتبال ایران با این همه امکانات ۵۰ سال است که به المپیک نرفته است/ با کسانی رقابت کردیم که به جای موتور، با اسکی در شهر تردد می‌کنند

در گفت وگو با آنا:

نماینده کشورمان در المپیک زمستانی گفت: در کشورهای اسکاندیناوی، اگر سوار مترو یا اتوبوس شوید، مشاهده می‌کنید که بیشتر مردم یک جفت اسکی کراس‌کانتر، به همراه دارند و با آن جابه‌جا می‌شوند.

سمانه بیرامی‌باهر در گفت وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری آنا، در خصوص المپیک زمستانی میلان و کورتینا ۲۰۲۶ اظهار داشت: اولین المپیکی که شرکت کردم در کره جنوبی و در سال ۲۰۱۸ بود. برای بار دوم به عنوان مربی جوانان به المپیک کره جنوبی رفتم. به نظر من آن دو المپیک قابل قیاس با المپیک ایتالیا نبود چراکه در ایتالیا مخصوصا مراسم افتتاحیه بسیار باشکوه تر برگزار شد. سال گذشته هم به المپیک آسیایی اعزام شدیم که در کشور چین بود. آن المپیک بسیار منظم تر و شگفت انگیز تر از ایتالیا بود. 

راه‌یابی به المپیک اصلاً کار آسانی نیست

او درباره محدودیت های رشته های زمستانی گفت:  اولین محدودیت بزرگی که در کشور ما، به‌ویژه در این رشته، وجود دارد، نبود برف است. چراکه همان‌طور که یک شناگر برای کسب نتایج بسیار خوب در مسابقات بین‌المللی به آب نیاز دارد و باید تمرینات خود را در آب انجام دهد، ما نیز نیاز داریم که دوازده ماه سال روی برف تمرین کنیم.با این حال، همین که توانستیم با وجود تنها دو ماه برف، در میان غول‌های بزرگ دنیا که دوازده ماه سال روی برف تمرین می‌کنند، سهمیه المپیک را کسب کنیم و به المپیک راه پیدا کنیم، خود یک کار بسیار بزرگ محسوب می‌شود.چراکه راه‌یابی به المپیک اصلاً کار آسانی نیست. فوتبال ایران با وجود اینکه پنجاه سال است زمین چمن در اختیار دارد و دوازده ماه سال از آن استفاده می‌کند و در نهایت توپ هم دارد وجود و از امکانات متعدد دیگری نیز برخوردار است، اما با این حال، پنجاه سال است که نتوانسته به المپیک راه پیدا کند. چراکه راه‌یابی به المپیک، کاری بسیار دشوار است.

بیرامی‌باهر تصریح کرد: من توانستم در جدول نتایج ۱۳ نفر را پشت سر بگذارم. این نفرات برترین نماینده کشورهای خودشان بودند. به نوعی ۱۳ کشور را پشت سر گذاشتم آن هم در المپیکی که همه مدعی هستند و سالیان سال تلاش کرده اند. تمام افراد آنجا گلچین شده‌اند.

به ظاهر خودمان را عادی نشان می دادیم اما از درون روحیه خوبی نداشتیم

وی در خصوص اینکه حمله سایبری افراد چه تأثیر بر روحیه ورزشکاران گذاشت گفت: باتوجه به شرایط کنونی کشورمان، زمانی که به المپیک رفتیم مورد حمله سایبری قرار گرفتیم و برخی سعی کردند وضعیت روانی ورزشکاران را تحت تأثیر قرار دهند و تمرکز ما را از بین ببرند. اما ما تلاش کردیم تمرکزمان را حفظ کنیم هرچندکه بر روی روحیه ما خیلی تأثیر گذاشته بود. به ظاهر خودمان را عادی نشان می دادیم اما از درون روحیه خوبی نداشتیم. حتی می دیدیم که تمام ورزشکاران راه یافته المپیک، مدام درحال شادی و لذت بردن بودند اما ما حال دیگری داشتیم.

اسکی شاخه‌های بسیار زیادی دارد

ملی پوش کشورمان درباره تفاوت رشته خود با رشته آلپاین گفت: اسکی شاخه‌های بسیار متعددی دارد. به‌عنوان مثال، ورزش‌هایی مانند تنیس، پینگ‌پنگ، بدمینتون و اسکواش همگی ورزش‌های راکتی محسوب می‌شوند، اما نمی‌توان با راکت پینگ‌پنگ، تنیس بازی کرد. زیرا همه‌چیز آن‌ها متفاوت است و حتی زمین‌هایشان هم با یکدیگر تفاوت دارد. اسکی هم  دقیقاً به همین شکل است و شاخه‌های بسیار زیادی دارد. اسکی صحرانوردی یا کراس‌کانتری رشته تخصصی من است. نخستین نوع اسکی است که در دنیا اختراع شده و قدمتی حدود هفت هزار سال دارد. مردم کشورهای اسکاندیناوی در گذشته، برای رفت‌وآمد از یک روستا به روستای دیگر، برای امرار معاش یا برای شکار، با اسکی صحرانوردی جابه‌جا می‌شدند. این رشته، نخستین نوع اسکی است که وارد بازی‌های المپیک زمستانی شده است.

بسیاری به من می‌گفتند چرا برعکس اسکی می‌کنی

وی افزود: در پیست‌های آلپاین، زمانی که در برخی روزها در مسیرهای سربالایی اسکی می‌کردم، با توجه به اینکه ماهیت رشته ما اسکی در مسیرهای سربالایی است، بسیاری به من می‌گفتند چرا برعکس اسکی می‌کنی. در حالی که من برعکس اسکی نمی‌کردم و این دیگران بودند که برعکس اسکی می‌کردند. در واقع، اصل اسکی همان کاری است که در رشته اسکی ما انجام می‌شود. این موضوع را بسیار دوست داشتم که مردم به‌تدریج نسبت به آن آگاهی پیدا کنند. چراکه در کشورهای اسکاندیناوی، اگر سوار مترو یا اتوبوس شوید، مشاهده می‌کنید که حدود ۹۵ درصد افرادی که از مترو یا اتوبوس استفاده می‌کنند، یک جفت اسکی کراس‌کانتری، به همراه دارند و با آن جابه‌جا می‌شوند. آن‌ها می‌توانند خودشان را به نقطه‌ای برسانند که مسیر اسکی وجود دارد، با اسکی حرکت کنند، به سوپرمارکت بروند، خرید انجام دهند یا به رستوران مراجعه کنند.

از ۵۰۰ نفر اسکی باز حرفه‌ای، تنها چند نفر برای المپیک انتخاب می‌شوند

بیرامی باهر ادامه داد: در تردد روزانه و وقتی در خیابان‌ها قدم می‌زنید، می‌بینید که بیشتر مردم در کشورهای اسکاندیناوی و حتی در برخی شهرهای کانادا، با اسکی کراس‌کانتری در حال تردد هستند. اسکی کراس‌کانتری، رشته‌ای بسیار جاافتاده، آشنا و حرفه‌ای در کشورهای اسکاندیناوی است. همان‌طور که ما در شهرهایمان با خودرو و موتورسیکلت تردد می‌کنیم، آن‌ها با اسکی کراس‌کانتری رفت‌وآمد می‌کنند. برای نمونه، کشوری مانند نروژ که مهد اسکی محسوب می‌شود و خودشان به اصطلاح می‌گویند ما با اسکی از شکم مادر متولد می‌شویم، زمانی که یک مسابقه اسکی کراس‌کانتری در داخل این کشور و نه در سطح بین‌المللی، بلکه در سطح داخلی برگزار می‌شود، حدود ۵۰۰ نفر در آن شرکت می‌کنند. از این ۵۰۰ نفر، حدود ۴۰۰ نفر ورزشکار فوق‌حرفه‌ای هستند و از میان این ۴۰۰ ورزشکار فوق‌حرفه‌ای، تنها چهار نفر نخست انتخاب می‌شوند تا به مسیر المپیک راه پیدا کنند.

در نهایت حدود ۱۱۱ نفر برای حضور در المپیک انتخاب می‌شوند

وی تأکید کرد: می‌خواهم به این نکته اشاره کنم که المپیک چه جایگاهی دارد و ورزشکاران تا چه اندازه گزینش می‌شوند و از کشورها چگونه انتخاب شده و به این رقابت‌ها می‌رسند. البته این چهار نفری که انتخاب می‌شوند، مستقیماً راهی المپیک نمی‌شوند، بلکه باید در مسابقات جهانی شرکت کنند. پروسه‌ای که ما هم دقیقاً همین مسیر را طی می‌کنیم. چهار نفر اول کشور ما، چهار نفر اول ترکیه و باقی کشورها، همگی در مسابقات جهانی حضور پیدا می‌کنند. برای مثال، سال گذشته این مسابقات در کشور نروژ برگزار شد. در نهایت، از میان تمامی این ورزشکاران منتخب کشورها که تازه به مسابقات جهانی راه یافته‌اند، سهمیه‌ای بسیار محدود وجود دارد و تنها تعداد بسیار اندکی از ورزشکاران باید امتیاز مشخصی را کسب کنند. از میان تمام این گلچین‌شده‌ها، در نهایت حدود ۱۱۱ نفر برای حضور در المپیک انتخاب می‌شوند. می‌خواهم این تصویر را منتقل کنم که این فرایند تا چه اندازه گلچین‌شده، سخت و طولانی است و کسب آن امتیاز، کاری بسیار دشوار به شمار می‌رود.

در بخش ۵۰ کیلومتر آقایان، هر سه مدال به ورزشکاران کشور نروژ تعلق داشت

او با اشاره به مدال آوری نروژی ها گفت: در مسابقه ۵۰ کیلومتر اسکی کراس‌کانتری در المپیک، که سخت‌ترین رشته المپیک محسوب می‌شود، میزان دشواری رقابت به حدی بالاست که در مراسم اختتامیه المپیک تنها برای دو رشته مدال اهدا می‌شود و در واقع تنها دو سری سکو وجود دارد. این دو رشته، شامل ۵۰ کیلومتر اسکی کراس‌کانتری بانوان و ۵۰ کیلومتر اسکی کراس‌کانتری آقایان است. در بخش ۵۰ کیلومتر آقایان، هر سه مدال، یعنی مدال طلا، مدال نقره و مدال برنز، همگی به ورزشکاران کشور نروژ تعلق داشت. تصور کنید نروژ تا چه اندازه قدرتمند است که حتی کشورهای سوئد و فنلاند ـ که آن‌ها هم از کشورهای اسکاندیناوی هستند و به همان میزان برف، تکنولوژی و تجهیزات در اختیار دارند ـ همچنین کشورهایی مانند آمریکا و کانادا، موفق به کسب هیچ‌یک از مدال‌ها نشدند. این موضوع به‌خوبی نشان می‌دهد که نروژ تا چه اندازه حرفه‌ای عمل می‌کند، از چه سیستم قدرتمندی برخوردار است و تا چه میزان از تکنولوژی پیشرفته بهره می‌برد. به پایان رساندن این دوماه به حدی سخت و دشوار است که مدال افراد در مراسم اختتامیه توسط رئیس کمیته بین المللی اهدا می شود.

نماینده کشورمان در المپیک زمستانی تأکید کرد: در ۵۰ کیلومتر بانوان هم نفر نخست از کشور سوئد، نفر دوم از نروژ و نفر سوم از سوئیس بود. افراد برای اینکه امتیاز لازم برای حضور در المپیک را کسب کنند، باید ۱۲ ماه سال را بر روی برف تمرین کنند. در غیر این صورت نمی توان برای مسابقات آماده شد. به همین دلیل است که می گویم ما کار بسیار بزرگی کردیم که توانستیم به المپیک راه پیدا کنیم.