پشت پرده معاملات جنجالی چلسی و استون ویلا/ چلسی دوست ما نیست؛ همه‌چیز فقط بر سر پول است

روز یکشنبه امیلیانو مارتینس، دروازه‌بان آرژانتینی استون ویلا، با انتقال به چلسی، هشتمین معامله بین دو باشگاه طی چهار سال گذشته را رقم زد. این انتقال تنها یک هفته پس از جابه‌جایی نیکولاس جکسون در جهت مخالف انجام شد؛ مهاجم چلسی به استون ویلا پیوست.

در چهار سال گذشته، هیچ دو باشگاه دیگری در لیگ برتر، چه در انتقال‌های دائمی و چه قرضی، به اندازه چلسی و استون ویلا بازیکن بین یکدیگر جابه‌جا نکرده‌اند. با این حال، اونای امری تأکید دارد که این معاملات به معنای وجود رابطه‌ای دوستانه میان دو باشگاه نیست.

سرمربی استون ویلا در پاسخ به پرسشی درباره روابط خوب با چلسی گفت: «روابط خوب؟ آنها می‌خواهند ما را بکشند و ما هم می‌خواهیم آنها را بکشیم! ما بازیکنان خوبی داریم و می‌توانیم یک بازیکن از آنها جذب کنیم. این رابطه خوب نیست؛ این فقط یک معامله مالی و معامله بازیکن است. من برای امیلیانو مارتینس و مورگان راجرز خوشحالم، اما می‌دانم که برای چلسی خوشحال نیستم.»

معاملات گسترده از سال ۲۰۲۲

موج جدید معاملات میان دو باشگاه پس از آن آغاز شد که گروه BlueCo در سال ۲۰۲۲ مالکیت چلسی را در اختیار گرفت. این گروه در همان تابستان کارنی چوکوومکا را با ۲۰ میلیون پوند از استون ویلا جذب کرد.

پس از آن، ایان ماتسن با ۳۷.۵ میلیون پوند از چلسی به ویلا رفت، اوماری کلیمن با ۱۹ میلیون پوند راهی چلسی شد و اکسل دیساسی نیز با قراردادی قرضی به ارزش ۵ میلیون پوند به استون ویلا پیوست.

تنها در تابستان امسال چهار معامله دیگر میان دو باشگاه انجام شده است. مورگان راجرز با انتقالی به ارزش ۱۱۷ میلیون پوند به چلسی پیوست. از سوی دیگر، الخاندرو گارناچو به صورت قرضی و با بند خرید اجباری مشروط، در قراردادی به ارزش حدود ۴۳ میلیون پوند راهی استون ویلا شد. سپس جکسون با ۶۵ میلیون پوند به ویلا پیوست و مارتینس نیز راهی چلسی شد.

چلسی از سال ۲۰۲۲ تاکنون ۱۶۳.۵ میلیون پوند برای خرید بازیکنان استون ویلا هزینه کرده است. در سوی مقابل، ویلا ۱۰۲.۵ میلیون پوند برای جذب بازیکنان چلسی، از جمله هزینه انتقال قرضی دیساسی، پرداخت کرده است. این رقم در صورت تحقق شروط تعیین‌شده برای دائمی شدن انتقال گارناچو، می‌تواند به ۱۵۰.۵ میلیون پوند افزایش پیدا کند. در چلسی معتقدند این شروط به‌راحتی قابل تحقق هستند.

البته معاملات میان چلسی و استون ویلا سابقه‌ای طولانی‌تر دارد. در دوران حضور این دو باشگاه در لیگ برتر، بازیکنانی مانند تامی آبراهام، راس بارکلی، دنی درینک‌واتر، رایان برتراند، استیو سیدول و اندی تاونسند بین دو تیم جابه‌جا شده‌اند. جان تری نیز پس از جدایی از چلسی به استون ویلا پیوست.

با این حال، حجم بالای معاملات اخیر میان دو باشگاه توجه سایر تیم‌های لیگ برتر را نیز به خود جلب کرده است؛ آن هم در شرایطی که هر دو باشگاه طی این مدت با قوانین مالی داخلی و اروپایی مواجه بوده‌اند.

یک منبع به بی‌بی‌سی اسپورت گفته است که تعدادی از مدیران باشگاه‌های لیگ برتر درباره تعداد بالای معاملات میان چلسی و استون ویلا سوال‌هایی مطرح کرده‌اند.

با این حال، هیچ ادعایی مبنی بر نقض قوانین از سوی هیچ‌یک از دو باشگاه مطرح نشده است.

چلسی؛ فعال‌ترین تیم در معاملات داخلی

بی‌بی‌سی اسپورت تمامی انتقال‌های دائمی و قرضی میان باشگاه‌های لیگ برتر از تابستان ۲۰۲۲ را بررسی کرده و در این آمار تنها ۱۵ تیمی را در نظر گرفته که در تمام این مدت در لیگ برتر حضور داشته‌اند.

چلسی با هشت معامله مقابل استون ویلا و هشت معامله مقابل برایتون، در صدر این فهرست قرار دارد. نیوکاسل یونایتد و ناتینگام فارست با شش معامله در رده بعدی هستند و پس از آنها آرسنال و چلسی با پنج معامله قرار گرفته‌اند.

چلسی در شش مورد از ۱۰ زوج باشگاهی که بیشترین فعالیت نقل‌وانتقالاتی را داشته‌اند، حضور دارد؛ آماری که میزان فعالیت این باشگاه در بازار بازیکنان پس از خرید آن توسط کنسرسیوم BlueCo را نشان می‌دهد. BlueCo با پرداخت ۴.۲۵ میلیارد پوند، چلسی را خرید و به مالکیت ۱۹ ساله رومن آبراموویچ پایان داد؛ اتفاقی که آغازگر دوره‌ای از تغییرات گسترده در ترکیب این تیم بود.

با این حال، رابطه نزدیک میان مالکان چلسی و استون ویلا نیز دلیل مشخصی برای حجم بالای این معاملات محسوب می‌شود.

رابطه مالکان و حساسیت‌های قانونی

بهداد اقبالی، مالک مشترک چلسی، و ناصف ساویریس، مالک استون ویلا، رابطه کاری نزدیکی دارند و درباره معاملات نقل‌وانتقالاتی مستقیماً با یکدیگر در ارتباط بوده‌اند. این ارتباط در چند پنجره نقل‌وانتقالاتی ادامه داشته و انتقال مورگان راجرز به چلسی در تابستان امسال نیز یکی از نمونه‌های آن بوده است. با این حال، چلسی تنها باشگاهی نبود که برای جذب راجرز تلاش می‌کرد و آرسنال نیز خواهان این بازیکن بود. در نهایت، این خود راجرز بود که تصمیم گرفت به استمفوردبریج برود.

یوفا این اختیار را دارد که انتقال‌های انجام‌شده بین دو باشگاه در فاصله زمانی ۴۵ روز را مورد بررسی قرار دهد. انتقال قرضی گارناچو به استون ویلا تنها دو روز پس از انتقال راجرز به چلسی انجام شد. جکسون نیز ۳۸ روز پس از انتقال راجرز به صورت دائمی به ویلا پیوست.

با این حال، صرفاً نزدیک بودن زمان انجام این انتقال‌ها به یکدیگر، به معنای مرتبط بودن آنها نیست. استون ویلا، برای مثال، می‌تواند به علاقه قدیمی خود به جکسون اشاره کند؛ مهاجمی که پیش از این زیر نظر امری در ویارئال کار کرده بود.

چلسی نیز می‌تواند استدلال کند که علاقه این باشگاه به مارتینس مستقل از معاملات قبلی با ویلا بوده و حتی در صورت حضور این دروازه‌بان در باشگاهی دیگر، همچنان برای جذب او تلاش می‌کرد. مارتینس در ابتدای پنجره نقل‌وانتقالات مورد توجه یوونتوس نیز قرار داشت، اما گفته می‌شود مصدومیت انگشت او باعث منتفی شدن این انتقال شد.

چرا باشگاه‌های لیگ برتر از یکدیگر بازیکن می‌خرند؟

دلایل مختلفی برای جذابیت انتقال‌های داخلی وجود دارد، اما مسائل مالی معمولاً مهم‌ترین عامل هستند.

باشگاه‌های لیگ برتر در مقایسه با اکثر تیم‌های دیگر اروپا قدرت مالی بیشتری دارند و به همین دلیل، یک باشگاه انگلیسی ممکن است جزو معدود تیم‌هایی باشد که توانایی پرداخت مبلغ موردنظر باشگاه فروشنده و دستمزد موردنیاز بازیکن را داشته باشد. این موضوع به‌خصوص در مورد بازیکنان گران‌قیمت اهمیت پیدا می‌کند.

جذب بازیکن از داخل لیگ همچنین بخشی از ریسک نقل‌وانتقال را کاهش می‌دهد، چرا که تیم‌های استعدادیابی و مدیران ورزشی از قبل شناخت بیشتری از کیفیت، توانایی و عملکرد بازیکن دارند.

با این حال، حتی در لیگ برتری که انجام معاملات داخلی کاملاً رایج است، تعداد بالای جابه‌جایی‌ها میان استون ویلا و چلسی همچنان جلب توجه می‌کند.

همچنین بخوانید: لاماسیا؛ کارخانه پول‌سازی بارسلونا