تاجرنیا: فوتبال ایران استعداد دارد، اما ساختار مناسب ندارد/ حق پخش و بلیت‌فروشی باید به باشگاه‌ها برسد

علی تاجرنیا در افتتاحیه هفتمین کنگره بین‌المللی فوتبال کلینیک به سخنرانی پرداخت و اظهار داشت: پیشکسوتان، کارشناسان، اصحاب رسانه، پژوهشگران و همه دلسوزان فوتبال ایران؛ خانم‌ها و آقایان، به هفتمین کنگره بین‌المللی فوتبال کلینیک خوش آمدید. امروز برای ما تنها آغاز هفتمین دوره یک کنگره نیست؛ بلکه آغاز فصل تازه‌ای در نگاه ما به فوتبال است.

وی ادامه داد: این دوره را در شرایطی برگزار می‌کنیم که کشور و مردم ما روزهای دشواری را پشت سر گذاشته‌اند؛ روزهایی که جنگ بسیاری از ابعاد زندگی عادی جامعه را تهدید کرد. جنگ فقط امنیت و اقتصاد را مختل نمی‌کند؛ شادی، ورزش و فوتبال را نیز متوقف می‌کند. شاید همین‌جا یکی از عمیق‌ترین نسبت‌های فوتبال با جامعه آشکار می‌شود. فوتبال در ذات خود نقطه مقابل جنگ است. در جنگ، هدف حذف دیگری است، اما در فوتبال، رقیب باید باشد تا بازی معنا پیدا کند. دو تیم با تمام توان برای پیروزی رقابت می‌کنند، اما در چارچوب قانون و در پایان باید بتوانند دست یکدیگر را بفشارند.

سرپرست مدیرعاملی باشگاه استقلال افزود: فوتبال به ما می‌آموزد که می‌توان رقیب بود، بی‌آنکه دشمن بود. وقتی جنگ مسابقه و ورزشگاه را تعطیل می‌کند، فقط ۹۰ دقیقه فوتبال از دست نمی‌رود؛ بخشی از شادی عمومی، گفت‌وگوی اجتماعی و امید متوقف می‌شود. وقتی فوتبال دوباره به حرکت درمی‌آید و مردم به ورزشگاه بازمی‌گردند، فقط فوتبال بازنگشته است؛ بخشی از زندگی نیز به جامعه بازگشته است. از این منظر، فوتبال تنها یک ورزش نیست؛ ظرفیتی برای دوستی، گفت‌وگو، همزیستی و صلح است.

وی خاطرنشان کرد: خانم‌ها و آقایان؛ فوتبال کلینیک در شش دوره گذشته عمدتاً بر پزشکی ورزشی، سلامت بازیکنان و پیشگیری و درمان آسیب‌ها تمرکز داشته است. این مسیر علمی و ارزشمند همچنان یکی از مهم‌ترین ستون‌های کنگره ماست. اما در هفتمین دوره تصمیم گرفتیم یک پرسش تازه مطرح کنیم: آیا برای شناخت فوتبال می‌توان فقط به آنچه در مستطیل سبز اتفاق می‌افتد اکتفا کرد؟ پاسخ ما روشن بود: خیر.

وی تاکید کرد: فوتبال امروز فقط ورزش نیست؛ اقتصاد، رسانه، فرهنگ، صنعت و مهم‌تر از همه، یک پدیده بزرگ اجتماعی است. به همین دلیل عنوان این دوره را انتخاب کردیم: «فوتبال؛ از مستطیل سبز تا نبض جامعه». می‌خواهیم از پزشکی و سلامت بازیکن آغاز کنیم، اما در مستطیل سبز متوقف نشویم. از حکمرانی و مدیریت، اقتصاد و سرمایه‌گذاری، حقوق و قراردادها، رسانه، فناوری و داده، ورزشگاه و هوادار، فوتبال زنان و مسئولیت اجتماعی نیز سخن بگوییم؛ زیرا فوتبال یک سیستم است و مشکلات یک سیستم را نمی‌توان تنها با اصلاح یک جزء از آن حل کرد.

تاجرنیا افزود: اگر بازیکن سالم باشد، اما باشگاه بیمار باشد، فوتبال پیشرفت نمی‌کند. اگر مربی دانش روز داشته باشد، اما ساختار تصمیم‌گیری ناکارآمد باشد، استعدادها از بین می‌روند. اگر باشگاه بزرگ باشد، اما اقتصاد آن کوچک و وابسته باشد، نمی‌تواند حرفه‌ای باقی بماند. اگر برای فوتبال حرفه‌ای، حکمرانی حرفه‌ای نداشته باشیم، تغییر افراد به‌تنهایی مشکلات ساختاری ما را حل نخواهد کرد.

سرپرست مدیرعاملی باشگاه استقلال خاطرنشان کرد: برای من، پیوند پزشکی و فوتبال فقط یک موضوع نظری نیست؛ یک تجربه شخصی است. من سال‌ها در پزشکی فعالیت کرده‌ام؛ جایی که تصمیم درست باید بر علم، شواهد، مسئولیت‌پذیری و احترام به انسان استوار باشد. در سال‌های اخیر نیز در متن مدیریت فوتبال حضور داشته‌ام؛ جهانی متفاوت که در مرکز آن، باز هم انسان قرار دارد؛ بازیکن، مربی، مدیر، هوادار و میلیون‌ها انسانی که فوتبال بخشی از زندگی و احساس آنهاست. این تجربه به من آموخته است که پزشکی و فوتبال، با وجود تفاوت‌هایشان، درس‌های مشترکی دارند.

وی خاطرنشان کرد: در پزشکی، تشخیص درست مقدم بر درمان است. در فوتبال نیز همین‌گونه است. اگر مسئله را درست تشخیص ندهیم، با تغییر یک مدیر، یک مربی یا چند بازیکن، بیماری‌های ساختاری فوتبال درمان نمی‌شود.گاهی مشکل روی نیمکت نیست؛ در ساختار است. گاهی مشکل در زمین نیز نیست؛ در شیوه تصمیم‌گیری است. گاهی بیش از آنکه به دنبال مقصر باشیم، باید به دنبال تشخیص درست مسئله باشیم.

وی ادامه داد: در پزشکی، تصمیم بدون دانش می‌تواند به بیمار آسیب بزند. در فوتبال نیز تصمیم بدون تخصص و اطلاعات می‌تواند به یک باشگاه و میلیون‌ها هوادار آسیب وارد کند. در هر دو حوزه، یک اصل مشترک وجود دارد: انسان باید در مرکز تصمیم‌ها قرار داشته باشد.از همین‌جا به یکی از موضوعات مهم این کنگره می‌رسیم: حکمرانی فوتبال.

تاجرنیا در ادامه تصریح کرد: حکمرانی یعنی چه؟ چه کسی تصمیم می‌گیرد؟ با چه اختیاری؟ منابع چگونه توزیع می‌شوند؟ ذی‌نفعان چه نقشی دارند و تصمیم‌گیرندگان در برابر چه کسی پاسخگو هستند؟ حکمرانی خوب یعنی اختیار در کنار پاسخگویی، قدرت در کنار مسئولیت، استقلال در کنار شفافیت و رقابت در سایه عدالت. نمی‌توان از فوتبال حرفه‌ای سخن گفت، اما باشگاه‌ها نسبت به حقوق اقتصادی خود، از حق پخش و تبلیغات گرفته تا بلیت‌فروشی و بهره‌برداری از ورزشگاه، سهم و اختیار مناسب نداشته باشند.

وی یادآور شد: نمی‌توان باشگاه‌ها را مسئول موفقیت و شکست دانست، اما در تصمیماتی که بر آینده آنها اثر می‌گذارد، مشارکت کافی نداشته باشند. همچنین نمی‌توان از توسعه پایدار سخن گفت، اگر قواعد روشن، پایدار و برابر برای همه وجود نداشته باشد. دوستان عزیز؛ حضور جامعه پزشکی و جامعه فوتبال در کنار یکدیگر در این کنگره، برای ما یک فرصت است.

تاجرنیا خاطرنشان کرد: فوتبال مدرن دیگر فقط با بازیکن و مربی اداره نمی‌شود؛ همان‌گونه که پزشکی مدرن بدون کار تیمی و نگاه بین‌رشته‌ای قابل تصور نیست. باشگاه حرفه‌ای به پزشک، فیزیوتراپیست، متخصص تغذیه و متخصص روان‌شناسی نیاز دارد؛ همان‌قدر که به مدیر، حقوقدان، اقتصاددان، تحلیلگر داده، متخصص رسانه و بازاریاب نیازمند است. شاید یکی از اهداف اصلی این کنگره همین باشد که این افراد را دور یک میز بنشاند.

وی عنوان کرد: قرار نیست در پایان، همه با یکدیگر هم‌نظر باشیم. یک مدل موفق، محل تأیید یکدیگر نیست؛ محل گفت‌وگو، پرسشگری و اختلاف‌نظر علمی اما محترمانه است؛ همان چیزی که فوتبال به ما می‌آموزد: رقابت بدون دشمنی، اختلاف بدون خشونت و تلاش برای پیروزی در چارچوب قانون. فوتبال ایران ظرفیت‌های بزرگی دارد. استعداد داریم، هوادار داریم، تاریخ و باشگاه‌های بزرگ داریم، پزشکان برجسته داریم و نسلی جوان و آشنا با دانش و فناوری‌های مختلف در اختیار ماست.

وی افزود: آنچه نیاز داریم، ساختارهای مناسب با این ظرفیت‌هاست؛ ساختارهایی که در آنها دانش بر تصمیم‌گیری حاکم باشد، قانون بر سلیقه غلبه کند، تخصص بر رابطه مقدم باشد، اقتصاد فوتبال پایدار شود، حقوق باشگاه، بازیکن و هوادار محترم شمرده شود و زنان سهم واقعی خود را در فوتبال داشته باشند.در این میان نباید فراموش کنیم که فوتبال بدون هوادار زنده نمی‌ماند. هوادار فقط خریدار بلیت یا دنبال‌کننده یک صفحه مجازی نیست؛ بخشی از هویت باشگاه و یکی از صاحبان معنوی فوتبال است.

تاجرنیا تصریح کرد: شاید پس از تجربه روزهای جنگ، صدای مردمی که دوباره در یک ورزشگاه کنار هم تیمشان را تشویق می‌کنند، معنای دیگری نیز داشته باشد. این فقط صدای فوتبال نیست؛ صدای زنده بودن یک جامعه است.و این همان معنای «از مستطیل سبز تا نبض جامعه» است.

وی ادامه داد: خانم‌ها و آقایان؛ ما مدعی نیستیم که در این کنگره برای همه مسائل فوتبال ایران پاسخ خواهیم داد، اما امیدواریم بتوانیم پرسش‌های درست‌تری مطرح کنیم: چرا اقتصاد باشگاه‌های بزرگ ما متناسب با ظرفیت اجتماعی آنها نیست؟ چگونه می‌توان باشگاه‌ها را از ساختارهای هزینه‌محور به مجموعه‌های پایدار و درآمدمحور تبدیل کرد؟ چگونه می‌توان دانش پزشکی، فناوری و داده را عمیق‌تر وارد فوتبال کرد؟چگونه می‌توان اعتماد، شفافیت و پاسخگویی را افزایش داد؟و چگونه می‌توان از ظرفیت فوتبال برای افزایش نشاط، همبستگی و صلح بهره گرفت؟

سرپرست مدیرعاملی باشگاه استقلال خاطرنشان کرد: اگر هفتمین فوتبال کلینیک بتواند برای بخشی از این پرسش‌ها زمینه یک گفت‌وگوی جدی و علمی را فراهم کند، به هدف مهم خود رسیده است. من از پزشکی آموخته‌ام که هیچ بیماری با پنهان کردن علائم درمان نمی‌شود و از فوتبال آموخته‌ام که هیچ موفقیتی بدون کار تیمی پایدار نمی‌ماند. فوتبال ایران امروز به هر دوی این درس‌ها نیاز دارد؛ شجاعت دیدن واقعیت‌ها برای تشخیص درست و توانایی کنار هم قرار گرفتن برای ساخت آینده.

وی افزود: ما از پزشکی ورزشی آغاز کردیم، به مستطیل سبز رسیدیم و امروز می‌خواهیم فوتبال را تا نبض جامعه دنبال کنیم؛ زیرا فوتبال فقط چیزی نیست که در مستطیل سبز اتفاق می‌افتد. و شاید در روزگاری که صدای جنگ هنوز در گوش ماست، فوتبال یک حقیقت ساده را به ما یادآوری کند: می‌توان با تمام توان رقابت کرد، اما دشمن یکدیگر نبود. می‌توان برای پیروزی جنگید، اما در پایان دست یکدیگر را فشرد. می‌توان متفاوت بود، اما در کنار یکدیگر زندگی کرد.به امید صلح برای ایران، صلح برای منطقه و جهانی که در آن صدای تشویق تماشاگران از صدای جنگ بلندتر باشد.

بیشتر بخوانید: امیدوارم پنجره استقلال ۱۰ سال بسته بماند؛ استقلال شرایط بهتری نسبت به پرسپولیس دارد