به گزارش “ورزش سه”، در حالی که حدود یک هفته از بازگشت اعضای تیم ملی به ایران میگذرد، همچنان بحث های زیادی درباره عملکرد ملیپوشان در جام جهانی مطرح است. با همه مسائل مطرح شده، امروز امیر قلعهنویی در صفحه شخصی خود متنی را در خصوص عملکرد تیم ملی منتشر کرد. سرمربی ایران متنی بلندبالا […]
به گزارش “ورزش سه”، در حالی که حدود یک هفته از بازگشت اعضای تیم ملی به ایران میگذرد، همچنان بحث های زیادی درباره عملکرد ملیپوشان در جام جهانی مطرح است. با همه مسائل مطرح شده، امروز امیر قلعهنویی در صفحه شخصی خود متنی را در خصوص عملکرد تیم ملی منتشر کرد.
سرمربی ایران متنی بلندبالا و احساسی را درباره عملکرد تیم ملی نوشته؛ او به بدشانسی در صعود به دور بعدی اشاره کرده و همچنین بار دیگر از حمایت های مردم و زحمات شاگردانش تشکر ویژه انجام داده است.
متن منتشر شده از سوی قلعهنویی را در ادامه میخوانید:
«کاش قدرتی داشتم که بعد از گل شجاع، زمان را همانجا متوقف کنم؛ تا شادی آن لحظه برای همیشه روی صورت مردم ایران بماند. کاش میتوانستم چند سانتیمتر آفساید را پاک کنم، یا توپهایی که به تیر خوردند را به گل تبدیل کنم. کاش این جام جهانی، یک صعود به مردم ایران بدهکار نمیشد. باور کنید این تیم شایسته صعود بود، همانطور که دنیا ما را باور کرد. آن لحظه که در اوج جنگ بچهها را به اردو دعوت کردم، با خودم گفتم شاید خیلیها بهخاطر تنها گذاشتن خانواده، خطرات جنگ، سختی و دشواریهای راه نیایند. اما همه آمدند، با عشق تمام به وطن؛ اکثراً نزدیک به 40 ساعت زمینی در راه بودند. اما هیچکس جا نزد. هیچکس نگفت نمیتوانم.
هر کدامشان با دلنگرانی عزیزانشان تمرین کردند. خیلیها شبها با صدای اخبار خوابیدند و صبح با نگرانی از حال خانوادههایشان از خواب بیدار شدند، اما وقتی پای کار میرسید، تنها چیزی که دیده میشد غیرت، تعهد و عشق به پیراهن ایران بود. آنها یاد گرفتند دردهای شخصیشان را پشت در زمین تمرین بگذارند و فقط برای مردم کشورشان بجنگند، همانطور که بیریا و بیتکلف پا به پای مردم، پرچم سه رنگ مقدس ایران را وسط میدان و خانه دشمن به اهتزاز در آوردند. و حیف… حیف که شرایط هم با ما یار نبود. جنگ، تعطیلی لیگ، از بین رفتن بازیهای دوستانه، مشکلات ویزا و دردسرهای فراوانی که میزبان بیشتر از همه برای ما تدارک دیده بود، همه دست به دست هم داد تا در آغاز جام آن تیمی نباشیم که برای ساختنش ماهها تلاش کرده بودیم. اینها بهانه نیست؛ فقط دلم میخواست مردم ایران بدانند این تیم از چه مسیری به جام جهانی رسید. هیچکس از بیرون، خستگی این راه را ندید. کسی اشکهایی را که بعد از تمرینها ریخته شد، ندید. کسی شبهایی را که بازیکنان با وجود خستگی باز هم برای بهتر شدن تلاش کردند، ندید… نتیجه اما تنها چیزی است که روی تابلو میماند؛ درحالیکه پشت هر نتیجه ماهها رنج، امید، از خودگذشتگی و جنگیدن نهفته است. امروز نمیدانم بیشتر شرمنده مردم ایران باشم یا شرمنده بچههای تیم ملی. چه فرقی میکند؛ این بچهها هم فرزندان همین مردم هستند. آنها با تمام وجود جنگیدند و من باور دارم بیشتر از این حقشان بود.
سهم خودم از نتایج را هم میپذیرم. هیچ مربیای بیاشتباه نیست؛ من هم مستثنی نیستم و ادعایی در دانستن همه فوتبال ندارم. هر تصمیمی که گرفتم اول خدا رو در نظر گرفتم و بعد از روی باور به موفقیت این تیم بود. مثل همه تصمیمات، شاید بعضیها تصمیمها آنگونه که انتظار میرفت نتیجه نداد؛ مسئولیتاش اما با من است و همیشه خواهد بود. اما اگر چیزی باشد که با اطمینان از آن دفاع کنم، تعهد این تیم است. تیمی که تا آخرین ثانیه ایستاد، جنگید، امیدش را از دست نداد، باخت نداد، با تمام کاستیها برای اعتبار فوتبال و نام ایران جنگید و برای لبخند مردم ایران از هیچ تلاشی دریغ نکرد. شاید فوتبال همیشه به اندازه زحمتی که میکشی پاداش ندهد؛ اما تاریخ، صداقت و غیرت را فراموش نخواهد کرد. از مردمی که کنارمان بودند، تشویق کردند، دعا کردند، انتقاد کردند و دلشان برای این تیم تپید، فقط میتوانم تشکر کنم. میدانم از پایان ما در جام غمگین شدید، اما باور کنید هیچکس بیشتر از ما از این عدم صعود با تمام شایستگی، درد نکشیده است. ما هم همان لحظهای که سوت پایان به صدا درآمد، رؤیاهایمان را کنار زمین جا گذاشتیم. تنها چیزی که میدانم، دوست داشتن همه ایرانیان است؛ در میان انتقادات، طعنهها و حتی توهینها و بیانصافیها. این علاقه نه با یک برد بیشتر میشود و نه با یک باخت کمتر. افتخار من همیشه این بوده که برای پرچم کشورم کار کنم و کنار بازیکنان شریفی باشم که با تمام وجود برای ایران جنگیدند. اگر قرار باشد دوباره به روز اول برگردم، باز هم همین مسیر را انتخاب میکنم؛ با همین عشق، با همین مسئولیت و با همین باور که هیچ لباسی سنگینتر و مقدستر از لباس تیم ملی ایران نیست. امیدوارم روزی برسد که فوتبال، سهم بیشتری از شادی را به مردم این سرزمین هدیه کند؛ مردمی که سالهاست ثابت کردهاند بیش از هر چیز، سزاوار لبخند، آرامش و لحظههایی هستند که هیچ سوت پایانی نتواند از آنها بگیرد. در پایان، تعظیم میکنم به مردمی که تا آخرین لحظه پشتمان بودند و با ما شاد شدند و همراه ما اشک ریختند… فرزند کوچک ایران؛ امیر قلعهنویی»
رئیس فدراسیون والیبال با دفاع از عملکرد سرمربی تیم ملی و مسیر جوانگرایی، شایعات جدایی پیاتزا را رد کرد و از تداوم همکاری با او تا پایان المپیک ۲۰۲۸ خبر داد. منبع خبر: باشگاه خبر نـگاران این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، […]
فیلم| گلهای مرحله یکچهارمنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ – خبرگزاری آنا پیشنهاد سردبیر منبع خبر: آنا این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا بررسی گردد. »»» 28 اردیبهشت 1405 وقتی الگوریتمها فرمان آتش میدهند؛ ژنرالهای جدید حتی […]
حمیدرضا صائبی با رأی اعضای مجمع فدراسیون ورزش دانشآموزی بهعنوان رئیس این فدراسیون انتخاب شد. منبع خبر: باشگاه خبر نـگاران این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا بررسی گردد. »»» 28 اردیبهشت 1405 وقتی الگوریتمها فرمان […]
ثبت دیدگاه
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
پیامهایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
جنگ همیشه جای تصمیمهای انسانی بود؛ ترس، خشم، اشتباه، غرور، شجاعت و گاهی دیوانگی. اما حالا آرامآرام موجود دیگری وارد اتاق فرمان شده که نه خسته میشود، نه میترسد، نه دچار تردید اخلاقی میشود و نه حتی میفهمد مرگ چیست. هوش مصنوعی دیگر فقط ابزار تحلیل داده یا ساخت عکس و متن نیست.
«تجربه جنگ 12 روزه و اغتشاشات دی ماه نشان داد که رهاسازی فضای مجازی، نه تنها فرهنگ و افکار عمومی را نشانه رفته، بلکه به ابزاری برای جنگ خیابانی تبدیل شده است. اکنون که غبار ناآرامیها نشسته، زمان آن است که با عبور از فیلترینگهای نیمبند و بیاثر که تنها سودش به جیب مافیای فیلترشکن میرود، به سمت یک مدل "مسدودسازی هوشمند و حمایتی" حرکت کنیم.
دعوتنامههایی که با ظرافت طراحی شدهاند، حاویِ بندی هستند که حکایت از یک گسستِ عمیق فرهنگی دارد. طردِ داوطلبانه و محترمانهی نسلِ نوپا از فضاهای اشتراکی، تنها یک تصمیم برای آرامشِ مجلس نیست، بلکه زنگِ خطری است که از دگرگونیِ بنیادین در مفهومِ خانواده و اجتماع خبر میدهد.
کاهش چشمگیر آمار ازدواج و فرزندآوری در ایران، زنگ خطر ناترازی جمعیتی را به صدا درآورده است. برخلاف تصور رایج که مشکلات اقتصادی را عامل اصلی میداند، بررسیها نشان میدهد که درصد عدم ازدواج در مناطق برخوردار و میان قشر تحصیلکرده بالاتر است. این امر نشان میدهد که بحران فعلی نه صرفاً یک مسئله معیشتی، بلکه نتیجه تغییر نگاه بنیادین جامعه به ازدواج است؛ جایی که ازدواج از یک «اجبار اجتماعی» به یک «انتخاب پیچیده در سطح بالاترین نیازهای فردی» تبدیل شده است.
رسانهها، با تمرکز افراطی بر زوایای ساختگی زندگی چهرههای مشهور، یک توهم کمال ایجاد کردهاند؛ توهمی که ما را وامیدارد به جای تمرکز بر مسئولیتهای اجتماعی و کارآمدی، وقت و انرژی خود را صرف دنبال کردن الگوهای مصرفزدگی کنیم. وقت آن است که منطق را بیدار کنیم و بپذیریم: آنچه میبینیم، پشت پرده سبز است، نه حقیقت.
روز جهانی عصای سفید نیز از این رویکرد نمایشی بینصیب نمانده است. مسئولان برای ثبت عکسهای جدید و پر کردن آلبومهای عملکرد، به تکاپو افتادهاند؛ غافل از آنکه نابینایان چشم دیدن این تصاویر را ندارند(!)
در عصر «نشر حداکثری» و «دسترسی آزاد به اطلاعات»، شنیدن جملهای چون «هرگونه کپیبرداری بدون درج لینک… ایراد شرعی دارد»، خود به تنهایی شوکه کننده است. این عبارت نه تنها عجیب و غریب به نظر میرسد، بلکه بلافاصله این پرسش اساسی را در ذهن ایجاد میکند: چگونه ممکن است نهادی که رسالتش پرورش نسل آینده با پول بیتالمال است، برای انتشار محتوای خود، نه تنها محدودیتی شرعی ایجاد کند، بلکه عملاً به «گدایی دیده شدن» متوسل شود و قفلی بر سر راه اصلیترین هدف خود، یعنی پرورش، بزند؟
تغییر واژه «خودکشی» به «مرگ خودخواسته» در رسانههایی چون اینترنشنال، یک جابهجایی ساده نیست؛ بلکه یک فریب گفتمانی است. این اقدام زیرکانه، نشانهای از ساختارهای قدرت پنهان است که میخواهند بحرانهای اجتماعی را از صورت یک نارسایی ساختاری خارج کرده و آن را در قالب یک انتخاب فردی بازتعریف کنند. هدف نهایی آن را باید در تشویق جوانان به خودکشی و دامن زدن به این بحران اجتماعی در ایران جستجو کرد.
قم، شهری که اغلب با رویکردهای مذهبی و فرهنگیاش شناخته میشود، این روزها با چالشی متفاوت روبرو است: بحران زیست شهری. شایعه ممنوعیت صدور مجوز کافهها، هرچند توسط مسئولان تکذیب شد، اما لایهای پنهان از مشکلات عمیقتر را آشکار کرد. مشکلاتی که ریشه در کمبود فضاهای عمومی، بیگانگی جوانان و نگاه مدیریتی دارد که به جای حل مسائل اجتماعی، ترجیح میدهد صورتمسئله را پاک کند.
تصور کنید ادارهای یک خیابان را آسفالت میکند و فردای آن روز، ادارهای دیگر برای کابلکشی آن را تخریب میکند. این سناریو برای ما آشناست، اما چرا این اتفاقات به صورت زنجیرهای تکرار میشوند؟ ریشه این نابسامانی در چیست؟ پاسخ را باید در نبود تفکر سیستمی و نبود یک نگاه کلنگر در مدیریت کشور جستجو کرد؛ رویکردی که هر بخش را یک جزیره مستقل میبیند و نه عضوی از یک سیستم واحد.
جنجال زینب موسوی، لایههای پیچیده فرهنگ، هویت و رسانه در ایران را آشکار کرد. با وجود کنار آمدن جامعه با بسیاری از تابوها، حساسیت نسبت به نمادهای هویتی و فرهنگی همچنان بالاست. این واکنشهای گزینشی نشان میدهد که کنشهای جمعی، اغلب هدایتشدهاند. رسانههای اجتماعی و اینفلوئنسرها نیز در جهتدهی افکار عمومی و کسب درآمد از این جنجالها، نقشی پررنگ دارند.
زنان ایرانی، به دلایل مختلفی از جمله استقلال شخصی، نیازهای کاری و اقتصادی، یا سهولت در تردد، به استفاده از موتورسیکلت روی آوردهاند. اما با وجود این واقعیت مشهود، موانع قانونی همچنان بر سر راه دریافت گواهینامه موتورسیکلت برای آنها قرار دارد. آیا وقت آن نرسیده است که به جای نادیده گرفتن این پدیده اجتماعی، به فکر راهکارهای قانونی و عادلانه برای ساماندهی آن باشیم؟
ایدههایی که روزی تنها در داستانهای علمی-تخیلی جای داشتند، اکنون در آستانه واقعیت قرار دارند. خبر توسعه یک «ربات بارداری» دقیقاً از همین دست ایدهها بود که با وجود تکذیب، باعث شد برای اولین بار به طور جدی به این پرسش فکر کنیم: اگر روزی «کارخانه آدمسازی» به واقعیت تبدیل شود و تولید نسل از یک فرآیند زیستی و عاطفی به یک فرآیند مکانیکی تبدیل شود، چه چیزی از انسانیت ما باقی خواهد ماند؟
در امتداد جادهای که نامش «آینده» بود، ترسی سنگین سایهافکن شده است. در شهری که دیوارهایش دیگر با صدای پدافندها و موشکهای جنگی نمیلرزند، روح مردم از ابهام و ناامیدی میلرزد. این ترس، نه از دشمن بیرونی، که از یک دشمن درونی است؛ ترس از اینکه تمام تلاشها، آرزوها و برنامهریزیها در یک لحظه بیمعنا شوند. این احساس، امید به فردا را از ما گرفته است. اینجاست که امنیت روانی، به نیاز بنیادینتری از امنیت مرزها تبدیل میشود.
دوازده سال تحصیل و دو سال خدمت سربازی، عملاً بهترین سالهای عمر یک جوان را برای ورود به بازار کار از دست میدهد. در شرایطی که کشور به سرعت به سمت پیری میرود، آیا این روند به نفع اقتصاد و آیندهی ماست؟
امروز با چالشی جدی در نظام آموزشی مواجهه هستیم: بازدهی پایین آموزش، سردرگمی خانوادهها و افت تحصیلی دانشآموزان. در این میان، پرسش اصلی این است که چرا با وجود سرمایهگذاری زمانی و مالی فراوان، نتایج مطلوب حاصل نمیشود و ریشهی این ناکارآمدی در کجاست؟
نظم نوین جهانی و نهادهای حافظ صلح و حقوق بشر، امروز با بزرگترین چالش مشروعیت خود در فلسطین روبرو هستند. کشتار هدفمند غیرنظامیان، استفاده از قحطی به عنوان سلاح جنگی و نقض آشکار قوانین بینالمللی در غزه، نه تنها یک تراژدی منطقهای، بلکه نمادی از فروپاشی ارزشهایی است که جامعه جهانی ادعای دفاع از آن را دارد. این بحران، بیش از هر زمان دیگری، استانداردهای دوگانه قدرتهای جهانی و ناکارآمدی ساختارهای بینالمللی را به نمایش گذاشته است.
شاهد احمدلو کارگردان فیلم سینمایی شاه نقش که آخرین بازیگری عنایت بخشی در همین فیلم بوده گفت: آقای بخشی از مدتها قبل درگیر بیماری و مشکلات جسمی بودند و شرایط خوبی نداشتند تا اینکه از حدود یک هفته قبل در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستانی در تهران بستری شدند.
رادیو در شب یلدا با ویژهبرنامههایی سرشار از قصهگویی، شعرخوانی، موسیقی و روایتهای صمیمی، طولانیترین شب سال را به مجالی برای باهم بودن، شنیدن و گرمکردن دل مخاطبان در سراسر کشور تبدیل میکند.
یک استاد حوزه علمیه قم با تأکید بر اینکه در حوزه علمیه هم باید «مجمع تشخیص مصلحت مباحث علمی» داشته باشیم، گفت: من دیدم برخی از این مباحثی که اخیراً توسط یکی از روحانیون نسبت به مقام شامخ صدیقه کبری(س) مطرح شده، مصلحت نیست که در این شرایط ما آنها را در فضاهای گسترده مجازی منتشر کنیم.
پرسپولیس فصل آینده را با چهرهای کاملاً متفاوت استارت میزند. گفته میشود با نظر اوسمار ویرا، چندین بازیکن باتجربه و اسمورسمدار که نتوانستند انتظارات را برآورده کنند، تابستان امسال از تیم جدا میشوند.
در قانون بودجه ۱۴۰۴، پس از آنکه لایحه به مجلس رفته، در مجلس ردیفهای بیشتری به جداول متفرقه مانند جداول ۹، ۱۰ و ۱۲ اضافه شدهاند. الان هم دولت این بودجه را لااقل در این زمینه سبکبالتر از قانون امسال راهی مجلس کرده است مشخص نیست در مجلس چه تغییراتی کند.
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از فارس، اساس لایحه بودجه ۱۴۰۵ کل کشور که امروز از سوی پزشکیان رئیس جمهور تقدیم مجلس شد، بر اساس واحد جدید پول ملی یعنی حذف ۴ صفر از پول ملی تدوین شده و تقدیم مجلس شده است. همچنین دولت برای حمایت از قدرت خرید فعالان اقتصادی، سقف معافیت مالیاتی […]