سهراه ملک، یه کافه، و جادویی که فقط اردلان سرفراز و شماعی زاده و گوگوش میتونستن خلق کنند. طبق روایت اردلان سرفراز، داستان تولد آهنگ گوگوش «دو پنجره» به یکی از شب های سال ۱۳۴۷ یا ۱۳۴۸ در تهران برمی گردد. سرفراز که آن زمان در تهران رفت و آمد داشت، در یکی از شب […]
سهراه ملک، یه کافه، و جادویی که فقط اردلان سرفراز و شماعی زاده و گوگوش میتونستن خلق کنند.
طبق روایت اردلان سرفراز، داستان تولد آهنگ گوگوش «دو پنجره» به یکی از شب های سال ۱۳۴۷ یا ۱۳۴۸ در تهران برمی گردد. سرفراز که آن زمان در تهران رفت و آمد داشت، در یکی از شب ها وارد قهوه خانه ای در تقاطع خیابان ملک و جاده قدیم شمیران شد.
او از پنجره قهوه خانه به ساختمان روبه رو نگاه می کرد و چشمش به دو پنجره قدیمی افتاد؛ دو پنجره ای که در فاصله ای نزدیک از هم قرار داشتند اما از نگاه او، انگار دنیایی فاصله میانشان بود. همین تصویر ساده، جرقه ای برای شکل گرفتن شعر «دو پنجره» شد.
سرفراز بعدها روایت کرد که همان شب، در همان قهوه خانه شروع به نوشتن شعر کرد و بدون تغییر و اصلاح خاصی آن را به پایان رساند. او می گفت این دو پنجره بودند که داستان را به ذهنش آوردند و در واقع، خودش فقط آنچه را دیده و احساس کرده بود روی کاغذ آورد.
سال ها بعد، این شعر با آهنگسازی حسن شماعی زاده و تنظیم واروژان ساخته شد و با صدای گوگوش به یکی از ترانه های ماندگار موسیقی ایرانی تبدیل شد. به این ترتیب، یک تصویر ساده از دو پنجره در گوشه ای از تهران، تبدیل به الهام بخش ترانه ای شد که هنوز هم برای بسیاری از مردم خاطره انگیز است.
این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا بررسی گردد.



































