شش پیامد شش ماه جنگ نامحبوب آمریکا؛ ایران زخم خورد اما از پا نیفتاد

به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از رویترز، ایران تسلیم نشده، کشتیرانی از طریق تنگه هرمز همچنان به شدت مختل است و هیچ مسیر مشخصی برای پایان دادن به درگیری که ترامپ زمانی پیش‌بینی می‌کرد ظرف چهار هفته به پایان می‌رسد، وجود ندارد.

اکنون، با اذعان آشکار به اینکه حملات نظامی بیشتر، ایران را وادار به امتیازدهی نخواهد کرد، ایالات متحده به کارزار فشار اقتصادی به امید تضعیف بیشتر دولت ایران روی آورده است. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، به متحدان خود گفته است که بعید است ایالات متحده “فعلاً” حملات جدیدی را آغاز کند.

آنچه در ادامه اتفاق می‌افتد مشخص نیست، اما بسیاری از پیامدهای پایدار احتمالی جنگ – برای ایالات متحده، ایران و اقتصاد جهانی – از قبل آشکار شده‌اند. آنچه پیش رو دارید، شش پیامد ناگزیر این شش ماه جنگ است.

۱. ترامپ در حال پرداخت هزینه سیاسی است

طبق نظرسنجی رویترز/ایپسوس، این جنگ در ابتدا نامحبوب بود و اکنون بیشتر هم شده است. میزان محبوبیت ترامپ از زمان شروع درگیری از ۴۰ درصد به ۳۳ درصد کاهش یافته، زیرا افزایش قیمت بنزین، وعده انتخاباتی او در سال ۲۰۲۴ مبنی بر کاهش هزینه‌ها برای آمریکایی‌ها را تضعیف کرده است.

ترامپ که با وعده پایان دادن به جنگ‌ها مبارزه می‌کرد، استدلال کرده است که تقویت موشکی و جاه‌طلبی‌های هسته‌ای ایران مستلزم اقدام است، اما او اکثر رأی‌دهندگان را متقاعد نکرده است. طبق این نظرسنجی، تنها ۳۱ درصد از مردم کشور این درگیری را تأیید می‌کنند. این رقم پایین‌تر از سایر درگیری‌های اخیر ایالات متحده در مرحله مشابه، از جمله جنگ افغانستان است که سال‌ها در نظرسنجی‌های گالوپ، میزان تأیید آن بالای ۵۰ درصد بود.

خشم رأی‌دهندگان از قیمت‌های بالا، پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر، که حزب جمهوری‌خواه ترامپ باید از اکثریت ناچیزی در هر دو مجلس کنگره دفاع کند، مشکلی برای این حزب ایجاد می‌کند. این درگیری همچنین شکاف بین جمهوری‌خواهان انزواطلب‌تر که خواهان پایان سریع این مناقشه هستند و قانون‌گذاران جمهوری‌خواهی که معتقدند ترامپ باید فشار نظامی بر تهران را حفظ کند، افزایش داده است.

۲. جنگ اقتصاد جهانی را تکان داده – اما کمتر از آن چیزی است که از آن می‌ترسیدند

حملات ایالات متحده و اسرائیل بلافاصله زنگ خطر را به صدا درآورد زیرا تنگه هرمز – که عرض آن بین ایران و عمان به حدود ۳۴ کیلومتر می‌رسد – تقریباً یک پنجم از منابع انرژی جهان را عبور می‌دهد. این اختلال، قیمت نفت را به شدت افزایش داد و ترس از رکود جهانی را برانگیخت.

خسارت چشمگیر بوده اما از آنچه بسیاری از اقتصاددانان در ابتدا بیم داشتند، کمتر بوده است. صندوق بین‌المللی پول از زمان آغاز جنگ، دو بار پیش‌بینی رشد جهانی خود را کاهش داده و اکنون انتظار دارد اقتصاد جهان امسال ۳.۰ درصد رشد کند، در حالی که در ژانویه ۳.۳ درصد پیش‌بینی کرده بود.

با این حال، اقتصاد جهانی نسبت به شوک‌های نفتی دهه ۱۹۷۰ مقاوم‌تر بوده است. اقتصادهای بزرگ نسبت به آن زمان کمتر به انرژی وابسته هستند و هزینه‌ها و سرمایه‌گذاری‌های قوی – از جمله رونق مداوم هوش مصنوعی – به کاهش ضربه کمک کرده است.

۳. ایران زخمی شد اما شکست نخورد

ارتش و اقتصاد ایران آسیب‌های شدیدی دیده‌اند، اما تهران هنوز می‌تواند حملاتی را انجام دهد و تنگه هرمز را بسته نگه دارد.

در ماه مه، دریاسالار برد کوپر، فرمانده ارشد نظامی ایالات متحده در خاورمیانه، به کنگره گفت که نیروهای آمریکایی ۱۶۱ کشتی نیروی دریایی ایران را نابود کرده و ۸۲ درصد از سامانه‌های دفاع هوایی آن را از کار انداخته‌اند. او گفت نیروی هوایی ایران که قبلاً تا ۱۰۰ سورتی پرواز در روز انجام می‌داد، دیگر ماموریتی انجام نمی‌دهد.

با این حال، ایران پهپادها و موشک‌های خود را حفظ و با موفقیت به کشتی‌ها و تأسیسات نظامی ایالات متحده در سراسر منطقه حمله کرده است. در ماه مارس، رویترز گزارش داد که ایالات متحده می‌تواند با اطمینان بگوید که تنها حدود یک سوم از زرادخانه موشکی عظیم ایران را نابود کرده است.

وضعیت حدود یک سوم دیگر کمتر مشخص است، اما منابع در آن زمان به رویترز گفتند که بمباران‌ها احتمالاً به این موشک‌ها آسیب رسانده، آنها را نابود یا در تونل‌ها و پناهگاه‌های زیرزمینی دفن کرده است. این جنگ هزاران نفر را کشته و بحران اقتصادی ایران را عمیق‌تر کرده، تورم را بدتر و تجارت را مختل کرده است. طبق گزارش مرکز آمار ایران، در ماه ژوئیه، تورم مواد غذایی نسبت به سال گذشته به ۱۲۸ درصد رسیده است.

۴. خاورمیانه بی‌ثبات شده و متحدان واشنگتن را به خطر انداخته است

جنگ ایالات متحده و اسرائیل قرار بود ایران را به عنوان تهدیدی برای خاورمیانه از بین ببرد، اما تحلیلگران می‌گویند که در عوض، تهران را جسورتر و منطقه را ناامن‌تر کرده است. حملات موشکی و پهپادی ایران به کشورهای عربی خلیج فارس که متحد ایالات متحده هستند، به تأسیسات نظامی و دیپلماتیک ایالات متحده ضربه زده و سفرهای هوایی را مختل کرده است.

حملات ایران به کشتیرانی، همراه با محاصره حوثی‌ها که ترافیک مرتبط با عربستان سعودی در دریای سرخ را هدف قرار می‌دهد، هزینه‌های بیمه و حمل و نقل را در سراسر منطقه افزایش داده است. این تأثیر فراتر از حملات انفرادی به کشتی‌ها، مختل کردن زنجیره‌های تأمین و افزایش عدم اطمینان برای اقتصادهای خلیج فارس است.

۵. تولید سلاح هسته‌ای در ایران می‌تواند زمان بیشتری طول بکشد

حملات ایالات متحده و اسرائیل در جریان جنگ قبلی در ژوئن ۲۰۲۵ و در مرحله آغازین جنگ فعلی، به سه کارخانه غنی‌سازی شناخته‌شده ایران و سایت‌های مشکوک به فعالیت‌های مرتبط با سلاح، آسیب جدی وارد کرد، در حالی که حملات اسرائیل دانشمندان هسته‌ای برجسته را کشته است.

ارزیابی‌های اطلاعاتی ایالات متحده در ماه مه، زمان تخمینی گریز هسته‌ای ایران – زمان لازم برای تولید مواد شکافت‌پذیر کافی برای بمب – را تا یک سال، از شش ماه قبل از جنگ، اعلام کرد.‌ جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، هدف اصلی اعلام‌شده ترامپ برای جنگ است.

اما وضعیت واقعی این برنامه نامشخص است زیرا بازرسان سازمان ملل به سایت‌های هسته‌ای ایران بازنگشته‌اند. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از زمان حملات ۲۰۲۵ نتوانسته محل تقریباً ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم ۶۰ درصد را تأیید کند. این ذخایر بالقوه می‌تواند در یک تأسیسات مخفی، بیشتر تا سطح تسلیحاتی غنی شود. ایران مدت‌هاست تلاش برای دستیابی به بمب هسته‌ای را انکار کرده است.

۶. آمادگی ارتش ایالات متحده کاهش یافته است

ارتش ایالات متحده پهپادها و هواپیماهای خود را، چه در اثر آتش‌سوزی و چه در اثر حوادث ایران، از دست داده است. گزارش سرویس تحقیقات کنگره در ماه مه حاکی از آن است که ۴۲ هواپیمای نظامی ایالات متحده در این درگیری از دست رفته‌اند.

مهمات یک نگرانی عمده است. رویترز گزارش داد که ارتش «تقریباً تمام» عرضه جهانی موشک‌های دقیق خود را استفاده کرده است. تخمین مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی نشان می‌دهد تا ماه ژوئیه، ایالات متحده حدود ۶۵٪ از رهگیرهای پاتریوت خود را استفاده کرده و ذخایر رهگیرهای تاد (دفاع منطقه‌ای ارتفاع بالا) خود را حداقل ۳۸٪ کاهش داده است.

واشنگتن جت‌های جنگنده، کشتی‌های جنگی و سایر دارایی‌های خود را از اروپا و آسیا-اقیانوسیه به خاورمیانه منتقل کرده و استقرارها را گسترش داده و سوالاتی را در مورد آمادگی در جاهای دیگر مطرح کرده است. ناو هواپیمابر جرالد فورد بیش از یک سال در منطقه مستقر بود که طولانی‌ترین مدت استقرار آن از زمان جنگ ویتنام است، در حالی که قانونگذاران پس از ۲۰۰ روز متوالی حضور در دریا، نگرانی‌هایی را در مورد شرایط ناو آبراهام لینکلن ابراز کردند. این ناو هفته گذشته با ناو دیگری که در اقیانوس آرام بود جایگزین شد و این نشان می‌دهد که چگونه جنگ، دارایی‌های ایالات متحده را تحت فشار قرار می‌دهد.