تبم منتخب ۱۱ نفره جام جهانی ۲۰۲۶ + دلیل انتخاب

پس از شش هفته پر از هیجان، عرق و اشک (هم از سوی بازیکنان و هم هواداران)، سرانجام جام جهانی ۲۰۲۶ به پایان رسید. در این مطلب با بازیکنانی که در تیم منتخب این مسابقات قرار گرفته‌اند آشنا می‌شویم.

جام جهانی ۲۰۲۶ با افزایش تعداد تیم‌ها از ۳۲ به ۴۸ تیم، طولانی‌ترین دوره تاریخ این رقابت‌ها بود و فرصت بیشتری نسبت به همیشه در اختیار بازیکنان قرار داد تا بتوانند نام خود را در این تورنمنت ماندگار کنند.

در ۱۰۴ مسابقه برگزارشده، ۳۰۸ گل به ثمر رسید. همچنین ۱۵ کارت قرمز در این رقابت‌ها داده شد که یکی از آن‌ها نقشی مهم در تعیین سرنوشت فینال داشت. در نهایت، اسپانیا در برابر دیدگان ۸۰ هزار هوادار حاضر در ورزشگاه نیویورک نیوجرسی به قهرمانی رسید.

در این مطلب عملکرد تمام بازیکنانی را که در این مسابقات به میدان رفتند بررسی کردیم و تیم منتخب جام جهانی را انتخاب کردیم؛ ترکیبی از ۱۱ بازیکن که بر اساس داده‌های آماری، بهترین عملکرد را در این مسابقات داشتند.

دروازه‌بان

گرگور کوبل (سوئیس)

چندین دروازه‌بان در جام جهانی ۲۰۲۶ عملکردی درخشان داشتند. اونای سیمون، دروازه‌بان اسپانیا، پس از دریافت تنها یک گل جایزه دستکش طلایی را به دست آورد؛ هرچند به دلیل استحکام بالای خط دفاعی قهرمان جدید جهان، او در تمام طول مسابقات تنها مجبور شد ۱۰ مهار انجام دهد.

از نظر ما، گرگور کوبل از سوئیس کمی بهتر از سایر رقبا ظاهر شد، در حالی که دیوگو کاستا، دروازه‌بان شماره یک پرتغال، نیز فاصله کمی با حضور در ترکیب ۱۱ نفره منتخب ما داشت.

کوبل در این مسابقات ۲۰ مهار انجام داد و با ثبت دو کلین‌شیت، به تیم ملی کشورش کمک کرد تا به مرحله یک‌چهارم نهایی برسد. تنها اورلاندو خیل از پاراگوئه با ۲۳ مهار، عملکرد بهتری از او داشت.

چیزی که کوبل را از رقبایش جدا کرد، کیفیت بالای مهارهایش بود. این دروازه‌بان سوئیسی با شوت‌هایی روبه‌رو شد که ارزش گل مورد انتظار در چارچوب (xGOT) آن‌ها ۸.۲۷ بود، اما تنها پنج گل دریافت کرد. این یعنی او در مجموع مانع از به ثمر رسیدن ۳.۲۷ گل شد؛ بهترین عملکرد در میان تمام دروازه‌بان‌های جام جهانی (اورلاندو خیل با ۲.۵۶ گل جلوگیری‌شده در رتبه دوم قرار گرفت).

بهترین لحظه او در این رقابت‌ها در ضربات پنالتی دیدار مقابل کلمبیا در مرحله یک‌هشتم نهایی رقم خورد؛ جایی که با یک شیرجه کامل و کشیده، ضربه کوچو هرناندز را مهار کرد.

سوئیس نتوانست مقابل آرژانتین شگفتی‌سازی کند، اما کوبل ستون اصلی مسیر این تیم تا رسیدن به جمع هشت تیم برتر جام جهانی ۲۰۲۶ بود.

دفاع راست

پدرو پورو (اسپانیا)

پدرو پورو در پست دفاع راست تیم منتخب قرار گرفته است؛ به این ترتیب، سه بازیکن از خط دفاع چهار نفره منتخب ما عضو تیم قهرمان جام جهانی، اسپانیا، هستند.

پورو در آمریکای شمالی دو گل به ثمر رساند و هیچ مدافعی بیشتر از او دروازه حریفان را باز نکرد. دومین گل او پیروزی قدرتمندانه ۲ بر صفر اسپانیا مقابل فرانسه در مرحله نیمه‌نهایی را قطعی کرد؛ نتیجه‌ای که تیم لوئیس دلافوئنته را به مدعی اصلی قهرمانی تبدیل کرد.

مدافع تاتنهام در طول این مسابقات یک تهدید دائمی در حملات بود. او در جام جهانی ۲۰۲۶ بیش از هر مدافع دیگری سانتر در جریان بازی ارسال کرد (۲۴ سانتر) و همواره یک گزینه هجومی در سمت راست اسپانیا بود.

پورو همچنین ۱۰ موقعیت گل ایجاد کرد؛ آماری که تنها دو مدافع در کل این رقابت‌ها بهتر از او ثبت کردند.

مدافع میانی

پائو کوبارسی (اسپانیا)

پائو کوبارسی، پدیده نوجوان خط دفاعی بارسلونا، در آمریکای شمالی و در نخستین حضور خود در سطح ملی، عملکردی درخشان داشت و به عنوان بهترین بازیکن جوان تورنمنت انتخاب شد.

او پس از اینکه با فاصله‌ای اندک حضور در ترکیب اسپانیا برای جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴ را از دست داد، در سال ۲۰۲۶ تمام دقایق مسابقات را برای لاروخا بازی کرد و به یکی از مهره‌های اصلی خط دفاعی تقریباً نفوذناپذیر این تیم تبدیل شد.

کوبارسی در کنار آیمریک لاپورته یک زوج دفاعی عالی تشکیل داد و به اسپانیا کمک کرد تا با ثبت رکورد هفت کلین‌شیت در جام جهانی، بهترین عملکرد دفاعی تاریخ خود در این رقابت‌ها را به ثبت برساند.

نقش او در دیدار نیمه‌نهایی مقابل خط حمله پرستاره فرانسه بسیار مهم بود؛ جایی که اسپانیا توانست حریف را به تنها ۰.۳۱ گل مورد انتظار (xG) محدود کند. این پایین‌ترین میزان گل مورد انتظار ثبت‌شده توسط یک تیم در مرحله نیمه‌نهایی جام جهانی فوتبال مردان از سال ۱۹۹۴ تاکنون بود.

این مدافع ۱۹ ساله تنها در بخش دفاعی به تیمش کمک نکرد، بلکه با توپ نیز عملکردی فوق‌العاده داشت. هیچ مدافعی در این مسابقات به اندازه کوبارسی پاس ارسال نکرد (۶۹۹ پاس) و ۶۷۱ مورد از این پاس‌ها نیز موفق بودند؛ آماری که باز هم بهترین عملکرد در میان تمام مدافعان محسوب می‌شود.

کوبارسی همچنین هشت موقعیت گل ایجاد کرد که آماری بسیار قابل توجه برای یک مدافع میانی است.

مدافع میانی

لیساندرو مارتینز (آرژانتین)

لیساندرو مارتینز یکی از معدود بازیکنانی است که پس از جام جهانی ۲۰۲۲ توانست جایگاه خود را در برنامه‌های لیونل اسکالونی تثبیت کند و در سال ۲۰۲۶ نیز عملکردی موفق داشت.

بهترین نمایش مارتینز در مرحله یک‌شانزدهم نهایی مقابل کیپ‌ورد رقم خورد. دیداری که انتظار می‌رفت آرژانتین به راحتی آن را پشت سر بگذارد، اما در نهایت این مارتینز بود که تیمش را نجات داد.

او با ارسال یک پاس چیپ فوق‌العاده به مسیر حرکت لیونل مسی، زمینه‌ساز گل اول کاپیتان آرژانتین شد و سپس در وقت‌های اضافه با شوتی از زاویه‌ای بسته گل برتری آرژانتین را به ثمر رساند.

«قصاب» برای آلبی‌سلسته در دفاع داخل محوطه جریمه عملکردی عالی داشت و با ۳۴ دفع توپ، هفتمین بازیکن برتر این رقابت‌ها از این نظر بود.

او در بازی‌سازی نیز عملکرد خوبی داشت و در طول تورنمنت ۱۶۹ پاس رو به جلو ارسال کرد. تنها دو بازیکن اسپانیا، یعنی کوبارسی (۲۲۶ پاس) و لاپورته (۲۲۹ پاس)، بیشتر از مارتینز در پیش‌بردن توپ نقش داشتند.

مصدومیت باعث شد وی فینال را زودتر ترک کند، اما مارتینز می‌تواند در مجموع از عملکرد شخصی خود در این جام جهانی راضی باشد.

مدافع چپ

مارک کوکوریا (اسپانیا)

مارک کوکوریا به عادتی تبدیل کرده که در تورنمنت‌های بزرگ بهترین عملکرد خود را ارائه دهد. پس از یک رقابت بسیار خوب در یورو ۲۰۲۴، او بار دیگر در جام جهانی بهترین مدافع چپ مسابقات بود و نقش مهمی در خط دفاع رکوردشکن اسپانیا ایفا کرد.

کوکوریا در مرحله نیمه‌نهایی عملکردی فوق‌العاده داشت؛ جایی که وظیفه مهار عثمان دمبله، دارنده توپ طلای فعلی جهان، را بر عهده داشت. او سه تکل موفق ثبت کرد؛ بیش از هر بازیکن دیگری در زمین، در حالی که فرانسه حتی نتوانست یک موقعیت بزرگ گل ایجاد کند.

مدافع جدید رئال مادرید در سمت چپ خط دفاعی نمایش‌های پرانرژی زیادی ارائه داد و در طول جام جهانی سه موقعیت بزرگ گل ایجاد کرد؛ در میان مدافعان تنها نونو مندز از پرتغال با چهار موقعیت، عملکرد بهتری داشت.

کوکوریا همچنین ۱.۱۹ پاس گل مورد انتظار (xA) ثبت کرد که او را در رتبه چهارم میان مدافعان قرار داد.

در دیدار مقابل اتریش در مرحله یک‌شانزدهم نهایی، کوکوریا نقشی مهم در حملات اسپانیا داشت و سازنده دو گل بود. با این عملکرد، او به نخستین بازیکن اسپانیایی تبدیل شد که از سال ۲۰۰۲ تاکنون در یک مسابقه جام جهانی دو پاس گل ثبت می‌کند.

هافبک مرکزی

رودری (اسپانیا)

وقتی رودری در سپتامبر ۲۰۲۴ مقابل آرسنال دچار پارگی رباط صلیبی شد، بسیاری این سؤال را مطرح کردند که آیا او می‌تواند دوباره به بهترین سطح خود بازگردد یا نه. دو سال بعد، او اسپانیا را به قهرمانی جام جهانی رساند و جایزه بهترین بازیکن تورنمنت را نیز به دست آورد.

این هافبک در این مسابقات بار دیگر همان کنترل همیشگی خود را به نمایش گذاشت. پس از پایان مرحله نیمه‌نهایی، او ۶۵۵ پاس موفق در جام جهانی ثبت کرده بود؛ آماری که از سال ۱۹۶۶ تاکنون، بیشترین تعداد پاس توسط یک بازیکن در یک دوره از این رقابت‌ها محسوب می‌شد.

رودری در پایان تورنمنت با ثبت مجموع ۸۱۱ پاس، به معنای واقعی کلمه نقش ضربان قلب و تنظیم‌کننده ریتم بازی اسپانیا را ایفا کرد.

چیزی که عملکرد رودری را حتی چشمگیرتر می‌کند، دقت و تأثیرگذاری بسیاری از این پاس‌ها است. رودری در مجموع در جام جهانی ۱۲۲ پاس خط‌شکن ارسال کرد که ۷۶ مورد از آن‌ها در یک‌سوم نهایی زمین بود؛ بیشترین تعداد در هر دو زمینه در میان تمام بازیکنان این رقابت‌ها.

رودری در این مسابقات در نبردهای تن‌به‌تن نیز عملکردی عالی داشت. او ۴۹ دوئل را پیروز شد که چهارمین آمار برتر در میان تمام بازیکنان جام جهانی بود. ۱۱ مورد از این پیروزی‌ها در دیدار نیمه‌نهایی مقابل فرانسه به دست آمد؛ مسابقه‌ای که در آن رودری تقریباً دو برابر هر بازیکن دیگری در زمین در دوئل‌ها موفق بود.

این بازیکن ۳۰ ساله بدون شک یکی از کم‌حرف‌ترین اما موفق‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال محسوب می‌شود.

هافبک مرکزی

جود بلینگام (انگلیس)

پس از یک فصل نه‌چندان آسان در رئال مادرید، جود بلینگام در تابستان امسال با پیراهن تیم ملی انگلیس در فرم فوق‌العاده‌ای ظاهر شد.

او در مرحله گروهی نقش مهمی در عملکرد انگلیس داشت؛ ابتدا مقابل کرواسی گلزنی کرد و سپس برابر پاناما نیز گل زد و یک پاس گل ثبت کرد. بلینگام در مراحل حذفی نیز با زدن دو گل مقابل مکزیک و نروژ، نقش مهمی در رساندن انگلیس به مرحله نیمه‌نهایی ایفا کرد.

توماس توخل به او نقشی انعطاف‌پذیر داده بود و بلینگام توانست از قدرت دوندگی و توانایی حضور در محوطه جریمه خود استفاده کند تا هفت گل به ثمر برساند و جام جهانی را به عنوان سومین گلزن برتر مشترک به پایان برساند. او همچنین اکنون به‌تنهایی رکورد بیشترین گل یک بازیکن انگلیسی در یک تورنمنت بزرگ ملی را در اختیار دارد.

چیزی که این عملکرد را بسیار قابل توجه می‌کند این است که این هفت گل تنها از ۳.۰۶ گل مورد انتظار (xG) به دست آمد؛ یعنی بلینگام با اختلاف ۳.۹۴ گل، بیشترین عملکرد فراتر از انتظار را به صورت مشترک در جام جهانی ۲۰۲۶ ثبت کرد.

بلینگام در این مسابقات در نبردهای فیزیکی نیز در بهترین حالت خود بود و در مجموع ۵۰ دوئل را پیروز شد؛ تنها دو بازیکن در این مسابقات آمار بهتری داشتند.

وینگر راست

لئاندرو تروسار (بلژیک)

عثمان دمبله و مایکل اولیسه از فرانسه نیز برای حضور در این جایگاه مطرح بودند، اما در نهایت لئاندرو تروسار از بلژیک این جایگاه را به دست آورد؛ بازیکنی که به دلیل تأثیرگذاری هم هنگام مالکیت توپ و هم خارج از آن، انتخاب شد.

در تیمی که کوین دی‌بروینه و جرمی دوکو را در اختیار داشت، تروسار خود را به مهره اصلی خط حمله بلژیک تبدیل کرد و در طول جام جهانی دو گل زد و دو پاس گل ثبت کرد.

او ۱۷ موقعیت گل ایجاد کرد؛ آماری که تنها چهار بازیکن در این رقابت‌ها بهتر از او داشتند؛ البته همه آن چهار بازیکن دو بازی بیشتر از مهاجم سابق آرسنال انجام داده بودند.

تروسار همچنین در جام جهانی ۲.۱۷ پاس گل مورد انتظار (xA) ثبت کرد؛ بار دیگر چهار بازیکنی که آمار بهتری از او داشتند، دو مسابقه بیشتر برای رسیدن به این تعداد بازی کرده بودند.

این بازیکن بلژیکی خارج از مالکیت توپ نیز با جنگندگی بالایی بازی کرد. تروسار ۱۰ بار توپ را در مناطق بالا از حریف پس گرفت؛ پنجمین آمار برتر جام و بیش از دو برابر بیشتر از هرکدام از هم‌تیمی‌هایش. دو مورد از این توپ‌گیری‌ها نیز به شوت ختم شد.

هافبک هجومی

لیونل مسی (آرژانتین)

از نگاه بسیاری، لیونل مسی در جام جهانی ۲۰۲۶ جایگاه خود را به عنوان بهترین فوتبالیست تاریخ فوتبال تثبیت کرد. این ستاره آرژانتینی که اکنون ۳۹ ساله است، به‌احتمال زیاد بهترین بازیکن هجومی این تورنمنت بود.

مسی مسابقات را با قدرت آغاز کرد و با به ثمر رساندن هر سه گل آرژانتین مقابل الجزایر، به مسن‌ترین بازیکن تاریخ جام جهانی تبدیل شد که هت‌تریک می‌کند. در مسابقه بعدی، او با عبور از میروسلاو کلوزه و با وجود از دست دادن یک ضربه پنالتی مقابل اتریش، به بهترین گلزن تاریخ جام جهانی تبدیل شد.

وقتی آرژانتین در مرحله یک‌شانزدهم نهایی مقابل مصر در آستانه حذف قرار داشت، این مسی بود که جریان بازی را تغییر داد. او ابتدا با یک ارسال دقیق، توپ را روی سر کریستین رومرو فرستاد و چهار دقیقه بعد خودش نتیجه را به تساوی رساند.

آرژانتین در مرحله نیمه‌نهایی مقابل انگلیس نیز شرایط دشواری داشت، اما این جادوگر کوچک بار دیگر درخشید. مسی هر دو گل دیرهنگام آلبی‌سلسته را با پاس گل‌هایی تماشایی و ارسال‌های دقیق از سمت راست زمین ساخت.

او جام جهانی را با هشت گل به پایان رساند؛ آماری که تنها کیلیان امباپه، برنده کفش طلای مسابقات، بهتر از او داشت. مسی همچنین با خلق ۲۵ موقعیت گل، بهترین بازیکن تورنمنت از این نظر بود؛ حداقل هفت موقعیت بیشتر از هر بازیکن دیگری.

مسی اکنون با ۲۱ گل دومین گلزن برتر تاریخ جام جهانی و با ۱۲ پاس گل بهترین پاسور تاریخ این رقابت‌هاست. آماری فراتر از حد تصور.

وینگر چپ

کیلیان امباپه (فرانسه)

«آقای جام جهانی» که با نام کیلیان امباپه نیز شناخته می‌شود، یکی از بدیهی‌ترین انتخاب‌ها برای حضور در تیم منتخب ما است.

اگرچه او نتوانست تیمش را به قهرمانی برساند، اما از نظر فردی تورنمنتی فوق‌العاده داشت و با ثبت ۱۴ تأثیر مستقیم روی گل‌ها، بهترین عملکرد را در میان تمام بازیکنان یک دوره از جام جهانی از زمان ثبت رسمی آمارها در سال ۱۹۶۶ به دست آورد.

ستاره اصلی فرانسه در هشت مسابقه ۱۰ گل به ثمر رساند که یکی از آن‌ها گل مهم او مقابل مراکش در مرحله یک‌چهارم نهایی بود.

دو گل امباپه مقابل انگلیس در دیدار رده‌بندی باعث شد او برای دومین دوره متوالی کفش طلای جام جهانی را به دست بیاورد. او همچنین اکنون با ۲۲ گل، بهترین گلزن تاریخ جام جهانی محسوب می‌شود.

یکی از ویژگی‌های کمتر دیده‌شده امباپه در تابستان امسال، توانایی او در خلق موقعیت بود. او چهار پاس گل داد و ۱۸ موقعیت از جریان بازی ایجاد کرد؛ آماری که تنها لیونل مسی توانست بهتر از آن ثبت کند.

البته بدون شک امباپه حاضر بود تمام این آمارها را با یک مدال قهرمانی دیگر در جام جهانی معاوضه کند.

مهاجم نوک

ارلینگ هالند (نروژ)

آیا واقعاً می‌توان تیم منتخب یک تورنمنت را تصور کرد که ارلینگ هالند در خط حمله آن حضور نداشته باشد؟ این مهاجم نروژی در نخستین حضور خود در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان درخشید و در تنها پنج مسابقه هفت گل به ثمر رساند.

او با آمار ۱.۳۵ گل در هر ۹۰ دقیقه، بهترین میانگین گل به ازای ۹۰ دقیقه را در میان بازیکنانی داشت که حداقل ۲۰۰ دقیقه در جام جهانی ۲۰۲۶ بازی کردند.

هالند همانند عملکردش در منچسترسیتی، نقش چندانی در جریان ساخت بازی نداشت و بیشتر در نزدیکی خط دفاعی حریف منتظر می‌ماند تا در محوطه جریمه با قدرت تمام‌کنندگی خود ظاهر شود.

در نتیجه، او یکی از بهترین نسبت‌های لمس توپ به گل را در این مسابقات ثبت کرد. هالند به ازای هر ۱۷.۱ لمس توپ یک گل به ثمر رساند؛ تنها ارمین مامیچ، دنیز اونداف و برایان بروبی (در میان بازیکنانی که چند گل زده بودند) نسبت بهتری داشتند.

او همچنین به نخستین بازیکن نروژی تبدیل شد که در یک مسابقه حذفی یک تورنمنت بزرگ، دو گل به ثمر می‌رساند؛ دو گل دیرهنگام او باعث حذف برزیل شد.

اگرچه نروژ نتوانست از مرحله یک‌چهارم نهایی عبور کند، اما با حضور هالند در خط حمله، این تیم پتانسیل بسیار زیادی برای موفقیت در آینده دارد.