به‌ گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از سایت دکانورسیشن، اصطلاح تسوندوکو ، عادت خریدن کتاب‌ها و تلنبار کردن آن‌ها بدون خواندن را توصیف می‌کند. این واژه ترکیبی است از ایده روی هم چیدن چیزها (tsunde)، گذاشتن چیزی برای بعد (oku) و خواندن (doku). حاصل کار، مفهومی است که خوش‌بینی آرام و بی‌صدای نهفته در یک […]

به‌ گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از سایت دکانورسیشن، اصطلاح تسوندوکو ، عادت خریدن کتاب‌ها و تلنبار کردن آن‌ها بدون خواندن را توصیف می‌کند. این واژه ترکیبی است از ایده روی هم چیدن چیزها (tsunde)، گذاشتن چیزی برای بعد (oku) و خواندن (doku). حاصل کار، مفهومی است که خوش‌بینی آرام و بی‌صدای نهفته در یک پشته کتاب را به تصویر می‌کشد.

تسوندوکو برخلاف این که نشانه‌ای از کمبود وقت یا فقدان انضباط باشد، شاید حقیقت غافلگیرکننده و مهمی را درباره نحوه پاسخ مغز به «پیش‌بینی و انتظار» برملا کند.

وقتی با چیزی روبرو می‌شویم که وعده لذت یا کشف تازه‌ای را می‌دهد، سیستم پاداش مغز فعال می‌شود. یک مسیر مهم از ناحیه شکمیِ کلاهکی (VTA) – منطقه‌ای در مغز میانی که دوپامین تولید می‌کند و در ایجاد انگیزه نقش دارد – به هسته آکومبنس می‌رسد؛ ساختاری که به ایجاد احساس پاداش کمک می‌کند.

از دوپامین اغلب به عنوان ماده شیمیایی لذت یاد می‌شود، اما این توصیف بسیار ساده‌انگارانه است. یکی از نقش‌های کلیدی دوپامین، کمک به مغز برای شناسایی فرصت‌های ارزشمندی است که ارزش دنبال کردن دارند. مغز به‌جای این که تنها پس از رخ دادن یک اتفاق مفید به ما پاداش دهد، اغلب از قبل به ما پاداش می‌دهد تا رفتارهایی را که احتمالاً سودمند خواهند بود تشویق کند.

از منظر تکاملی، این فرآیند کاملاً منطقی است. اجداد ما از جستجوی غذا پیش از گرسنگی، یافتن پناهگاه پیش از طوفان، و کسب دانش کاربردی پیش از نیاز به آن سود می‌بردند. مغزی که می‌توانست پاداش‌های آینده را پیش‌بینی کند، برتری واضحی بر مغزی داشت که تنها به نیازهای فوری پاسخ می‌داد.

این یعنی دوپامین نه تنها به خود پاداش‌ها، بلکه به «انتظار پاداش» نیز پاسخ می‌دهد. پیش‌بینی یک تجربه لذت‌بخش می‌تواند مدت‌ها پیش از وقوع آن تجربه، مسیرهای پاداش را فعال کند. یک کتاب خوانده‌نشده مثال خوبی است. شاید آن کتاب هفته‌ها یا ماه‌ها بسته بماند، اما مغز از قبل ارزش بالقوه آن را تشخیص داده و پیش از باز شدن نخستین صفحه، از چشم‌انداز خواندنش لذت برده است.

هیپوکامپ – ساختاری در عمق مغز که بیشتر به خاطر نقشش در حافظه شناخته می‌شود – نیز نقش مهمی ایفا می‌کند. در حالی که ما اغلب هیپوکامپ را ابزاری برای یادآوری گذشته می‌دانیم، این بخش برای تصور آینده نیز به همان اندازه اهمیت دارد. همان سازوکار عصبی که به ما اجازه بازسازی تجربه‌های قبلی را می‌دهد، به ساخت تجربه‌های آینده نیز کمک می‌کند.

وصف‌العیش نصف‌العیش

وقتی خودتان را تجسم می‌کنید که بالاخره آن کتاب را در تعطیلات تابستانی، طی یک سفر طولانی با قطار یا لم‌داده روی مبل در یک عصر بارانی می‌خوانید، هیپوکامپ شروع به شکل دادن و ساخت آن تجربه آینده می‌کند. این بخش تکه‌هایی از تجربه‌های قبلی ذخیره‌شده در سراسر مغز – گرمای آفتاب، بوی قهوه، صدای ورق زدن صفحات، راحتی مبل مورد علاقه‌تان – را در قالب یک صحنه ذهنی منسجم کنار هم می‌چیند. در واقع، مغز از خاطرات گذشته استفاده می‌کند تا لذت‌هایی را که هنوز رخ نداده‌اند تمرین و بازسازی کند.

این توانایی ممکن است مهم‌تر از آن باشد که تصور می‌کنیم. روان‌شناسان بیش از پیش پیش‌بینی مثبت را به عنوان یکی از عوامل مؤثر در سلامت و رفاه روانی می‌شناسند. چشم‌انتظار تجربه‌های لذت‌بخش بودن می‌تواند خلق‌وخو را بهبود بخشد، انگیزه را افزایش دهد و سپری در برابر استرس‌های روزمره ایجاد کند. در برخی شرایط، انتظار یک رویداد می‌تواند تقریباً به اندازه خود آن رویداد پاداش‌دهنده باشد.

شاید همین موضوع توضیح دهد که چرا یک پشته کتاب خوانده‌نشده حسی تا این حد متفاوت با یک پشته ایمیل پاسخ‌داده‌نشده دارد. هر دو نشان‌دهنده کارهایی هستند که منتظر انجام شدن‌اند، اما تفاوت در نحوه تفسیر مغز از آن‌هاست: ایمیل‌های پاسخ‌داده‌نشده تعهدات آینده هستند، در حالی که کتاب‌های خوانده‌نشده پاداش‌های آینده‌اند.

شاید تصادفی نیست که این رفتار در کتاب‌فروشی‌ها بسیار پررنگ‌تر از فضای آنلاین حس می‌شود. گشت‌زدن حضوری، مغز را به‌طور کامل‌تری درگیر می‌کند و سیستم‌های حسی، فضایی و پاداش را به کار می‌گیرد که باعث می‌شود کشف کتاب غنی‌تر و ماندگارتر شود. برای نمونه، بوی خاص و کمی شیرین کاغذ و جوهر توسط سیستم بویایی شناسایی شده و مستقیماً به مناطقی هدایت می‌شود که در حافظه و احساسات نقش دارند، از جمله هیپوکامپ و آمیگدال.

مدت‌ها پیش از آن که کتابی خوانده شود، تجربه پیدا کردن آن از قبل با لذت پیوند خورده است. بنابراین شاید تسوندوکو بازتاب یکی از شگفت‌انگیزترین توانایی‌های مغز باشد: ظرفیت درک لذت واقعی از تجربه.

منبع خبر: اطلاعات انلاین

این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا بررسی گردد.

زیرنویس را در شبکه‌های اجتماعی همراهتان داشته باشید