آخرین وعده غذایی عجیب محکومان به اعدام

اعدام به عنوان مجازات قاتلان در قرن بیست و یکم به طور فزاینده‌ای در حال کاهش است. تا سال ۲۰۲۴، بیش از نیمی از کشورها این مجازات را به طور کامل لغو کرده‌اند. ۱۷ درصد از کشورهای جهان تقریباً آن را ممنوع کرده‌اند. این یعنی کمی بیش از یک چهارم کشورها همچنان به اعدام زندانیان به به جرم قتل ادامه می‌دهند. به طور کلی در همه موارد، فقط کسانی که مرتکب فجیع‌ترین جرایم شده باشند به این روش مجازات می‌شوند.

چرا زمان اجرای حکم اعدام صبح زود است؟

با انواع شیوه های اعدام در دنیا آشنا شوید؛ از دار زدن تا ون های مرگ سیار

اما علیرغم سبوعیت جنایاتشان، بسیاری از کشورهایی که هنوز اعدام را اجرا می‌کنند، قبل از پایان زندگی شان، یکبار دیگر به آن‌ها اجازه داده می‌شود که برای آخرین بار کرامت انسانی را تجربه کنند

آخرین وعده غذایی قبل از اعدام شاید به بهترین شکل به عنوان نمادی از آن سبک زندگی که یک فرد داشته یا می‌خواسته داشته باشد، در نظر گرفته شود. در بسیاری از موارد، این وعده‌های غذایی به شکل غذاهای مخصوصی تهیه می‌شوند که زندانیان را به دوران طبیعی‌تری در زندگی‌شان، روزهای قبل از اینکه دست به جنایت بزنند، بازمی‌گرداند.

با این حال، گاهی اوقات این وعده‌های غذایی می‌توانند کاملاً غیرمنتظره باشند. از قاتلی که به امید پرورش نمادی از صلح، درخواست تنها یک دانه زیتون کرد، تا یک نازی که قبل از مواجهه با عدالت، یک قالب پنیر خواست و یا درخواست عجیب قاتلی که برای تجدید حیات، مقداری خاک خواست تا بتواند در آن حلول کند؛ اینها عجیب‌ترین آخرین وعده‌های غذایی هستند که تاکنون توسط زندانیان محکوم به اعدام درخواست شده‌ است.

جیمز ادوارد

در آوریل ۱۹۹۰، جیمز ادوارد اسمیت به جرم قتل، با تزریق ماده کشنده اعدام شد. او در هنگام اعدام ۳۷ سال داشت. اسمیت در ۷ مارس ۱۹۸۳، در جریان یک سرقت در دفتر صندوقداری در نزدیکی آسترودوم، لری دی. روهوس، مدیر اجرایی بیمه را به ضرب گلوله کشت. در جریان انتخاب هیئت منصفه برای محاکمه‌اش در تگزاس، اسمیت سعی کرد از دادگاه فرار کند و چنین کرد، اما تنها چند بلوک آن طرف‌تر دستگیر شد.

اسمیت پس از اینکه به جرم قتل مجرم شناخته و به اعدام محکوم شد، به حکم صادره اعتراض کرد. با این حال، این حکم در سال ۱۹۸۷ توسط دادگاه تجدیدنظر کیفری تگزاس تأیید شد.

اسمیت در ابتدا برای آخرین وعده غذایی خود، یک تکه خاک خاص درخواست کرد. تصور می‌شد که این خاک خاص در آیین‌های جادویی وودو استفاده می‌شود و اسمیت معتقد بود خوردن این خاک ممکن است به او در تناسخ کمک کند. با این حال، اداره عدالت کیفری تگزاس درخواست اسمیت را رد کرد؛ بنابراین او به یک فنجان ماست بسنده کرد. اعدام او در ابتدا برای سال ۱۹۸۸ برنامه‌ریزی شده بود اما این امر با درخواست وکلای مادرش برای توقف اعدام به تعویق افتاد. اسمیت سرانجام در سال ۱۹۹۰ اعدام شد.

آدولف آیشمن

آدولف آیشمن، یکی از معماران هولوکاست، در سال ۱۹۶۰ توسط مأموران سازمان اطلاعات اسرائیل یعنی موساد، از مخفیگاهش در آرژانتین ربوده و به طور قاچاقی به اسرائیل بازگردانده شد تا به خاطر جنایات هولناکش با عدالت روبرو شود. در طول محاکمه هشت ماهه، اقدامات او به عنوان مردی که به طور فعال تبعید گسترده میلیون‌ها یهودی به گتوها و اردوگاه‌های کار اجباری در سراسر اروپا را تسهیل و مدیریت کرده بود، برای جهانیان آشکار شد. آیشمن هیچ پشیمانی از اعمال خود نشان نداد و در درخواست عفو خود به دادگاه گفت: «لازم است بین رهبران مسئول و افرادی مانند من که صرفاً مجبور به خدمت به عنوان ابزاری در دست رهبران بودند، خط تمایزی کشیده شود. من یک رهبر مسئول نبودم و به همین دلیل احساس گناه نمی‌کنم.»

آیشمن به دلیل جنایاتش علیه بشریت، به اعدام با طناب دار محکوم شد. با وجود اقدامات هولناکش در طول جنگ جهانی دوم، به او فرصتی برای خوردن یک وعده غذایی ویژه پیشنهاد شد.

با این حال، آیشمن این فرصت را رد کرد و در عوض درخواست کرد که مقداری کارامل، یک بطری شراب قرمز، در کنار غذای معمول زندان شامل پنیر، نان، زیتون و چای، داشته باشد. اما طبق گزارش‌ها، او تنها نیمی از بطری را نوشید، در حالی که در ۳۱ مه ۱۹۶۲ آخرین وعده غذایی‌اش را تجربه کرد. آیشمن تنها چند دقیقه پس از نیمه‌شب در زندانی در «رام‌الله» به دار آویخته شد. به گفته یکی از شاهدان، آخرین سخنان آیشمن این بود: «امیدوارم همه شما از من پیروی کنید.»

ماتیاس کنایسل

ماتیاس کنایسل یک یاغی، شکارچی غیرقانونی و شورشی اجتماعی محبوب آلمانی در منطقه داخائو، در پادشاهی باواریا بود. کنایسل به خاطر تحقیرهای مکرر پلیس که از نظر بسیاری فاسد به شمار می‌رفتند، شناخته می‌شد. کنایسل جنایات خود را از سنین پایین آغاز کرد و قبل از اینکه برای اولین بار در سن ۱۶ سالگی به زندان بیفتد، در گاو دزدی‌های متعددی به برادرانش پیوست. اگرچه او در نهایت آزاد شد، اما نتوانست در مشاغل قانونی ادامه دهد و به زندگی تبهکارانه سابق خود بازگشت.

کنایسل چندین سرقت مسلحانه انجام داد و به دلیل جرایمش در منطقه، تحت تعقیب قرار گرفت. در یک تلاش برای دستگیری که به درگیری مسلحانه با پلیس منجر شد، او دو پلیس را به شدت مجروح کرد که بعداً بر اثر جراحات وارده جان باختند. کنایسل چند ماه دیگر متواری ماند. با این حال، وی سرانجام توسط گروه بزرگی از ۶۰ پلیس دستگیر شد. در جریان درگیری مسلحانه بعدی، کنایسل پس از اصابت گلوله به شکمش به شدت مجروح و به دو مورد قتل، تلاش برای قتل و همچنین سرقت مسلحانه و اخاذی متهم شد.

دادگاه او را به جرم قتل به اعدام و به خاطر سایر اتهامات به ۱۵ سال زندان محکوم کرد. در سال ۱۹۰۲، کنایسل به قطع سر با گیوتین محکوم شد. وی برای آخرین وعده غذایی خود شش لیوان آبجو درخواست کرد.

ریکی ری رکتور

ریکی ری رکتور یک قاتل آمریکایی بود که به جرم قتل افسر پلیسی به نام باب مارتین در سال ۱۹۸۱ در کانوی، آرکانزاس اعدام شد. پس از یک درگیری لفظی شدید با دوستش، رکتور خشمگین اسلحه‌اش را به سمت دوستش نشانه گرفت؛ سپس به گلو و پیشانی او شلیک کرد و بلافاصله او را کشت. رکتور چندین روز متواری بود تا اینکه خواهرش او را متقاعد کرد که خود را تسلیم کند. او موافقت کرد، اما گفت که این کار را فقط در برابر باب مارتین، افسر پلیسی که از کودکی می‌شناخت، انجام می‌دهد. در ۲۴ مارس، پس از رسیدن مارتین به خانه مادر رکتور ، او قبل از خروج این افسر پلیس از خانه، به فک و گردن او شلیک کرد. رکتور پس از تیراندازی به باب مارتین، با شلیک به سرش، سعی کرد جان خودش را نیز بگیرد.

زخم گلوله و جراحی بعدی برای برداشتن آن از سر رکتور منجر به از دست دادن بخشی از مغز او شد و وی را از نظر ذهنی دچار اختلال کرد. در سال ۱۹۹۶، رکتور با تزریق سم کشنده اعدام شد، اما به نظر می‌رسید که قادر به درک حکم اعدام قریب‌الوقوع خود نبوده است. او برای آخرین وعده غذایی‌اش ، استیک، مرغ سوخاری، نوشیدنی گیلاس و پای گردو درخواست کرد. اما او پای گردویی را که درخواست کرده بود، کنار سینی گذاشت و به نگهبانانی که برای بردن او به اتاق اعدام آمده بودند، گفت که آن را «برای بعد» نگه داشته است.

رونی لی

رونی لی گاردنر به جرم قتل وکیلی به نام مایکل بوردل در سال ۱۹۸۵ در جریان تلاش برای فرار از دادگاه سالت لیک سیتی به اعدام محکوم شد. در زمان قتل، گاردنر در دادگاه بوده و متهم به قتل ملوین جان اوترستورم در جریان سرقت از یک میخانه در سال ۱۹۸۴ شده بود. او به نحوی یک تپانچه را به شکل مخفیانه وارد تالار دادگستری متروپولیتن در سالت لیک سیتی کرده بود. مقامات بر این باورند که این تپانچه در جریان انتقال او به دادگاه، در پارکینگ زیرزمینی به او داده شده بود.

در حالی که گاردنر اسلحه اش را بیرون می کشید، لوتر هنسلی، یکی از نگهبانان مسلح به شانه او شلیک کرد اما گاردنر در ادامه یک مامور غیرمسلح اجرای احکام به نام جرج کرک را از ناحیه شکم هدف قرار داد. این درگیری فرصتی برای گاردنر فراهم کرد تا به سمت اتاق بایگانی دادگاه فرار کند؛ جایی که با دو وکیل، رابرت ماکری و مایکل بوردل، روبرو شد. گاردنر هفت‌تیرش را بالا گرفته و آن را به سمت ماکری، که در دادگاه مشغول انجام کارهای داوطلبانه از جانب کلیسای خود بود، نشانه گرفت. پس از شلیک به او، گاردنر به سمت جلوی ساختمان دوید و در آنجا با ده‌ها افسر روبرو شد. در سال ۲۰۱۰، بعد از ۲۵ سال انتظار اعدام، گاردنر ۴۹ ساله به اولین مردی تبدیل شد که در ۱۴ سال گذشته در یوتا با جوخه آتش اعدام می شود.

گاردنر اخیرترین مجرمی است که با این روش اعدام شده است. وی قبل از شروع روزه‌ای ۴۸ ساعته، آخرین وعده غذایی خود را که شامل استیک، دم خرچنگ، پای سیب، بستنی وانیلی و سون-آپ بود، در حالی که سه‌گانه سینمایی ارباب حلقه‌ها ( Lord Of The Rings) را تماشا می‌کرد، خورد. وکلای او گفتند که این روزه ۴۸ ساعته به «دلایل معنوی» انجام شده است، هرچند توضیح ندادند که چرا او اقتباس سینمایی از سه‌گانه کلاسیک جی. آر. آر. تالکین را تماشا کرده است.

توماس جی گراسو

توماس جی گراسو به قتل دو فرد مسن به فاصله شش ماه اعتراف کرد. او در سال ۱۹۹۰ هیلدا جانسون ۸۵ ساله را با سیم چراغ‌های درخت کریسمس در خانه‌اش خفه کرد و ۸ دلار از کیف پولش و ۴ دلار پول خرد به همراه یک تلویزیون که به قیمت ۱۲۵ دلار از آن محافظت می‌کرد را دزدید. او در سال ۱۹۹۱ و تنها شش ماه پس از نقل مکان به نیویورک، پیرمردی ۸۱ ساله به نام لزلی هولتز را به قتل رساند و چک حقوق بازنشستگی‌اش را از او به سرقت برد.

درخواست عجیب او برای آخرین وعده غذایی‌اش، مقداری برای مخاطب فارسی معنا نداره. صدف بخارپز، یک چیزبرگر دوبل برگر کینگ، شش دنده کبابی، دو میلک شیک بزرگ، یک قوطی اسپاگتی آماده از برند SpaghettiO با کوفته قلقلی، پای کدو حلوایی و توت فرنگی و خامه بود. متاسفانه، به نظر می‌رسید که پیچیدگی و طولانی بودن لیست او، کارکنان آشپزخانه را گیج کرده و آنها یک اشتباه اساسی مرتکب شدند. کمتر از یک ساعت قبل از مرگش، گراسو آخرین بیانیه خود را به جهانیان صادر کرد: «من اسپاگتیوم را نگرفتم، اسپاگتی معمولی گرفتم. می‌خواهم مطبوعات این را بدانند.»

ویکتور فگور

ویکتور فگور یک قاتل محکوم بود که به آخرین زندانی فدرالی تبدیل شد. وی در سال ۱۹۶۳ توسط ایالات متحده اعدام می‌شد. همچنین آخرین فردی بود که در ایالت آیووا اعدام گردید. فگور که اصالتاً اهل میشیگان بود، به آیووا رفت و اتاق کوچکی را در یک پانسیون مخروبه اجاره کرد. قتل دکتر ادوارد بارتلز توسط او حادثه‌ای بود که منجر به اعدامش با طناب دار شد. پس از اینکه به دروغ اعلام کرد که زنی در خانه اش نیاز به پزشک دارد، یک پزشک را به خانه اش کشاند، سپس او را ربوده و از ایالت شیکاگو خارج کرد.

اعتقاد بر این است که او در آنجا، پزشک ربوده شده را در یک مزرعه ذرت به ضرب گلوله کشته و سپس جسدش را رها کرده بود تا بپوسد. بازرسان معتقد بودند که فگور پزشک بیچاره را ربوده تا او را مجبور به تجویز داورهای مخدر کند که برای درمان بیماران استفاده می‌شود. فگور ادعا کرد که در واقع یک معتاد به مواد مخدر اهل شیکاگو که در مسیرش به شیکاگو با او ملاقات کرده بود، بارتلز را به قتل رسانده است. اما قاضی ناظر بر پرونده حرف او را باور نکرد و فگور را به اعدام با چوبه دار محکوم کرد. فگور برای آخرین وعده غذایی خود، یک زیتون هسته‌دار درخواست کرد. وی به نگهبانان گفت که امیدوار است یک درخت زیتون از قبرش «به عنوان نشانه‌ای از صلح» رشد کند.