کشتیگیری که رکورددار طلا در تاریخ کشتی ایران و پررنگترین اسم در کشتی فرنگی کشور است، هنوز خودش را مدیون کشتی میداند. او بدون آنکه به دنبال دیده شدن و پست و مقام باشد، دوباره به رشته محبوبش «ادای دِین» میکند و دوباره «اولین» بود. به گزارش خبرگزاری آنا، حمید سوریان اسمی که با تاریخ […]
کشتیگیری که رکورددار طلا در تاریخ کشتی ایران و پررنگترین اسم در کشتی فرنگی کشور است، هنوز خودش را مدیون کشتی میداند. او بدون آنکه به دنبال دیده شدن و پست و مقام باشد، دوباره به رشته محبوبش «ادای دِین» میکند و دوباره «اولین» بود.
به گزارش خبرگزاری آنا، حمید سوریان اسمی که با تاریخ کشتی ایران پیوند خورده، کسی که ۷ طلای جهانی و المپیک را از آن خود کرد و به رکورددار طلا تبدیل شد. او از سال ۲۰۰۵ که بعد از قهرمانی جوانان جهان به عضویت تیم ملی بزرگسالان درآمد و قهرمان جهان شد، تا المپیک ۲۰۱۶ ریو، کلکسیونی از افتخار را رقم زد.
در رشتهای که پیش از این مدالهایش انگشتشمار بودند، به تنهایی خودش ۷ طلا گرفت. نابغهای که جز طلا، به چیزی رضایت نداد و برای این مهم، کیلوهای بسیار زیادی از وزن بدنش را کم کرد و برای کشور افتخار آفرید.
کاری که او در کشتی ایران کرد، فراتر از ۷ طلای ارزشمند جهانی و المپیکش بود؛ او به کشتی فرنگی «باور» داد، باورِ اینکه آنها هم میتوانند دوش به دوش کشتی آزاد، افتخارآفرینی کرده و چه بسا بالاتر از کشتی آزاد بر سکوی افتخار قرار بگیرد.
شاید در نگاه اول یکی از اضلاع موفقیت بزرگ المپیک لندن بود، اما بیشک مهمترین ضلع این معجزه بزرگ بود. کسی که به همتیمیهایش این خودباوری را طی سالهای گذشته داده که کشتی فرنگی میتواند و باید سردمدار باشد و اینگونه کشتی فرنگیای که تا پیش از لندن برنز محمد پذیرایی در المپیک ۱۹۶۰ رم و نقره رحیم علیآبادی در ۱۹۷۲ مونیخ را در کارنامه داشت، در لندن با او و امید نوروزی و قاسم رضایی سه طلا گرفت. کاری که قبلا هرگز در کشتی آزادی که همواره مدعی بود، اتفاق نیفتاده بود.
از آن وقت بود که کشتی فرنگی هم دیگر هیچ المپیکی را بدون مدال تمام نکرد. حمید سوریان با کشتی بزرگ شد و از آن اعتبار و بزرگی گرفت، اما دِینش را به رشته مطبوعش با ۷ طلای جهانی که جزو باکیفیتترین طلاهای تاریخ کشتی ایران هستند، ادا کرد.
در ایام بازنشستگی از دنیای قهرمانی، او که تمام جوانیاش را صرف قهرمانی و مدال کرده بود، اما کشتی را تنها نگذاشت. شاید به وقت خوشی و کامیابی رویت نشد که برد صد پدر دارد و باخت یتیم است، اما به وقت ناهمواری، هرگز کشتی را تنها نگذاشت و بدون اینکه نام و عنوان و پستی بخواهد، بدون آنکه رسانه ببیند، همواره کنار این رشته بود.
او هرگز دنبال دیده شدن نبود، که به قدر کافی با مدالهایش «دیدن» را تجربه کرده و شاید هم از آن گریزان بود. او به معنای واقعی کلمه، «بودن» به وقتی که باید، را معنا کرده بود. نام بزرگی که بعد از دوره قهرمانی هم بزرگ ماند و برای کشتی فرنگی بزرگی کرد.
فدراسیونِ علیرضا دبیر هم به شدت به دنبال این بود که حمید سوریان را کنار خود داشته باشد، برای او پست «نایبرئیسی» در نظر گرفته شد، او بهترین و شایستهترین گزینه برای معرفی به اتحادیه جهانی جهت عضویت در هیئترئیسه بود، اما از آن جایی که اسطوره، جایی که باید، تمام و کمالش را گذاشته و برای ابد، تمام کشتی جهان را مسحور هوش و هنر خود کرده بود، نخواست که دوباره در صحنه باشد.
اما پشت صحنه، او یار همیشگی کشتی، خصوصا رشتهای که آن را مدعی جهانی کرده بود، ماند. هر جا که مسئله و گرفتاری و مشکلی پیش آمد، حمید سوریان کنار کشتی قرار گرفت. زمانی که قهرمان سابق، اما جوان، دچار دردسر شده بود او دوباره پای کار آمد، سوریان مشاور رئیس فدراسیون در امور کشتی فرنگی در تمام ردههای تیم ملی است، نه از آن «مشاور»های حکمی که صرفا برای احترام پستی برای آنها در نظر گرفته میشود. بدون آنکه حکمی گرفته باشد، مشاور همیشگی کشتی فرنگی برای رئیس فدراسیون بوده است. کسی که جایگاهش تا همیشه، جایگاهی رفیع در کشتی ایران خواهد بود، حتی اگر کسی بیش از او طلا بگیرد.
«اولینها» همیشه ماندنیترینها هستند، «اولینها» سختترین کار را انجام میدهند که ایجاد خودباوری است، که آغاز یک مسیر است.
حمید سوریان این روزها هم پشت صحنه کار بزرگ دیگری انجام میدهد که کشتی باید قدردانش باشد، هرچند که خودش هرگز دنبال دیده شدن نیست و نیازی هم به این کار ندارد. مدالها و افتخاراتی که او رقم زده، حد بالای «دیدن» را برایش به ارمغان آورده است.
درحالیکه در این سالها این نقد به بانک شهر وارد بود که چرا صرفا در کشتی آزاد تیمداری میکند و از کشتی فرنگی که بالاتر از آزاد هم در المپیکها و جهانیهای اخیر نتیجه گرفته، حمایت نداشته، حمید سوریان پای کار آمد و برای آنکه رشته متبوعش هم از این قافله عقب نماند، از روابط و جایگاه دستنیافتنیاش در کشتی ایران استفاده کرده و بدون آنکه دنبال گرفتن پست و مقام و جایگاه باشد، اسپانسر خوب کشتی را سمت کشتی فرنگی سوق داد تا فرنگیکاران هم بتوانند لیگی در خور، با قراردادهایی در شأن، را تجربه کنند.
لیگی که سالهاست ستارههایش به خاطر پیشنهادات تاسفآور و بسیار پایین، آن را تحریم کردهاند و رقم پیشنهادی هیچ باشگاهی در این چند سال به قدری نبوده که عنوانداران جهان و المپیک را مجاب به شرکت در مسابقات کند.
هرچند در لیگ آزاد قرارداد کشتیگیران درجه دوم و سوم هم از ۲-۳ میلیارد تومان در سالهای گذشته فراتر رفته بود، اما هیچ قراردادی حتی پیشنهاد به قهرمان المپیک در کشتی فرنگی هم به یک میلیارد نرسیده بود.
حمید سوریان باز هم کار بسیار بزرگی کرد، چیزی که در تاریخ ثبت خواهد شد. او باز هم «اولین» بود، کسی که برای کشتی فرنگی وارد گود شد تا رشته متبوعش را به لحاظ قراردادی در لیگ، رفته رفته به آن جایگاهی که لیاقتش را دارد، برساند.
این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا بررسی گردد.
28 اردیبهشت 1405وقتی الگوریتمها فرمان آتش میدهند؛ ژنرالهای جدید حتی قلب هم ندارند
27 بهمن 1404پایان مدارا با «دیکتاتوری دیجیتال»وقتی اینستاگرام و تلگرام اتاق جنگ میشوند/ضرورت مسدودسازی هدفمند شبکه های اجتماعی متخاصم
 |
 |
 |
 |
