فتح الله جوادی – روزنامه اطلاعات: امروز روز پدر است. روز ولادت همه عشق. عشق ما ایرانیان، که ورد زبانمان علی است. هر بامداد که برمیخیزیم برای هر بلند شدن و برخاستن و برای هر آغاز و آغاز هر کار و هر تلاش، به قول شاعر: یا علی گفتیم و عشق آغاز شد… و ورد زبانمان […]
فتح الله جوادی – روزنامه اطلاعات: امروز روز پدر است. روز ولادت همه عشق. عشق ما ایرانیان، که ورد زبانمان علی است. هر بامداد که برمیخیزیم برای هر بلند شدن و برخاستن و برای هر آغاز و آغاز هر کار و هر تلاش، به قول شاعر: یا علی گفتیم و عشق آغاز شد… و ورد زبانمان تا شام… پس برای برکت این نوشتار ابتدا چند کلامی کوتاه درباره علی(ع) بگوییم و سپس از پدر، که بخصوص در این روزگار چه سخت است پدر بودن. از شانههای خسته و دلهای شکسته و بغضهای فروخورده و تنهاییهای ناپیدا و گم و زمزمههایی که تنها در خلوت و درددلهایی که تنها در چاه شاید بتوان سر داد. چون مولایمان که دردهایش را با دل چاه درمیان میگذاشت. و البته اینقدر تلخ نگوییم، که پدر بودن در عین حال چه زیباست و چه باشکوه و لذتبخش.
ابتدا انصاف این است که از نامگذاری این روز بگوییم. روز ولادت انسانترین انسان، مردترین مرد، عاشقترین همسر و درخشانترین پدر به نام روز پدر و روز مرد.
وفادارترین یار پیامبر باشی و خالق آن همه حماسه و زیباترین عرصه عشق را در عرصه زندگی با همسرِ اسوهای چون دخت پیامبر تجربه کنی و پدر نمونههای بیبدیلی باشی از اسوههای دورانها چون حسن و حسین و زینب و… (علیهم اسلام)، و در هر عرصهای نمونه یک مرد، یک همسر و یک پدر، و آنوقت مگر میشود روز تولدت روز مرد و روز پدر نباشد؟ درباره علی(ع) هرچه بگوییم هیچ نگفتهایم اما آب دریا را اگر نتوان کشید، هم به قدر تشنگی باید چشید…
پس به قدر یک جرعه از دریای عظمت او از زبان غیر بشنویم و بخوانیم:
جبران خلیل جبران نویسنده پرشور و فرزانه مسیحی لبنان درباره امام علی تعبیر زیبایی دارد که در مقدمه کتاب جاودانه و ماندگارِ عبدالفتاح عبدالمقصودِ «امام علی» و در بخشی «از دریچه چشم دیگران» آمده و تصریح زیبایی به علیشناسی ایرانیان در آن هست که آن هم زیباست.
جبران خلیل جبران میگوید:به عقیده من فرزند ابوطالب اولین عربی بود که ملازمت و مجاورت روح کلی را برگزید و با آن دمساز و همراز شب شد. او نخستین عربی بود که دو لبش آهنگ ترانه این روح را به گوش مردمی منعکس ساخت که پیش از آن این نغمه را نشنیده بودند. بدین جهت در میان راههای پرفروغ بلاغتِ او و تاریکیهای گذشته خود، حیران ماندند. پس هرکس شیفته و دلداده او گشت، شیفتگی و دلدادگیاش به رشتههای فطرت بسته است. علی از دنیا درگذشت در حالی که شهید عظمت خود شد. درگذشت، در حالی که دلش از شوق پروردگار لبریز بود. عرب، حقیقت مقام و قدرش را نشاخت تا آنکه از همسایگان عرب، مردمی از پارس برخاستند و فرق میان گوهر و سنگریزه را شناختند… درگذشت، مانند درگذشتنِ همه پیامبران بصیر که در کشوری وارد میشوند که کشور آنان نیست، به سوی مردمی میآیند که مردم آنان نیستند و در زمانی نمودار میشوند که زمانشان نیست ولی پروردگارت را در این کار حکمتی است…
حتماً میدانید که این اثر را شخصیت بزرگ اسلام و انقلاب مرحوم طالقانی ترجمه کرده و مقدمه بسیار زیبایی هم بر آن نگاشته است که خواندنی است و امضای سال ۱۳۳۲ هجری شمسی را در پایان مقدمه دارد. بگذریم و به روز پدر و پدران و مسوولیت پدری در این روزگار بپردازیم.
نمیدانم پدر هستید یا فرزند؟ قدر مسلم هر کدام مسوولیتهایی دارید و داریم. اگر پدر باشیم در این روزگار که عرصه و جولان اینترنت، فضای مجازی، رسانههای تک نفره و هجوم نمایش تنوع و تازگی و فرهنگ و خرده فرهنگها و سبکهای مختلف زندگی است، کار سختی دارید و داریم. این که چگونه خود را با زمانه و با آنچه که فرزندمان میبیند و میفهمد و میپسندد هماهنگ کنیم و به نوعی مفاهمه و اشتراک نظر برسیم. چطور با او رفاقت کنیم که بتواند با ما راحت باشد. بیآنکه الزاماً چون او شویم. حتی اگر به تجربه دریافتهایم که نباید و نشاید. و میدانیم که این تنها با نصیحت و یا با فشار و قهر و یا بیخیالی و بیتفاوتی جور درنمیآید. و میدانیم که باید از رفتارمان الگو بگیرد و نه از نصیحتها و حرفهایمان. یک فرزند یا فرزندان در یک خانواده آرام و رفیق و همدل و خوب و مودب و با اخلاق و مردم، خوب ساخته میشود و میشوند.
بد نیست که در روز پدر، چند کلامی هم با فرزندان و جگرگوشههای، پدران سخنانی در میان گذاشته شود.
پدر بودن سخت است عزیز من. باید پدر باشی تا معنای خستگی را دریابی، معنای حسرت، دریغ، خجالت، شرم،رنج و درد و حرمان را. رفتن و دویدن و نرسیدن و تقلا برای فراهم آوردن یک زندگی درخور را. از برخی داد زدنها و قهرکردنها و عتابهایی که از سر مهر است و نه از سر کین، خودت میدانی که نباید برنجی. از نه گفتنهایی که بسی و بسی بیش از تو او را رنج میدهد و این را هم با اندکی اندیشه، به راحتی میتوانی دریافت. افسوسهای او شاید به مراتب بیش از تو باشد اما به عشق تو لبخند میزند. و نیز از تنهاییهایش. شاید بسیار بگویی که: «کمی درکم کن» اما میشود بگویی که در میان این همه تکرارِ «درکم کن»هایت چند بار خواستهای که تو هم اندکی درکش کنی؟!
عزیز من، این روزها و در این محاصره شدنهای گاه و بیگاه و در میان خبرها و روندهایی که اغلب چندان خوب و خوشایند نیستند و شانهها را سنگین میکنند، دست تو میتواند با نوازشی و پیام قدرشناسی و سپاسی، و حتی با اظهار درکی، از بار شانه او کم کند و خسته نباشیدی باشد برایش برای ادامه دادن و خوب ادامه دادن زندگی و ساختن آینده بهتری برای تو و حتی برای همه و برای بهترشدن و زیباترشدن زندگی ما و در مقیاسی بزرگتر جامعه و کشورمان، با درک همدیگر و با کمک به هم… روز پدر مبارک.
این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا بررسی گردد.
۲۹ آذر ۱۴۰۴واکاوی پیامدهای فرهنگی و اجتماعی حذف کودکان از مراسمها«از کودکان در مراسمی دیگر پذیرایی میشود»؛ جمله ای شیک، اما ویرانگر
۲۲ آذر ۱۴۰۴تحلیل جامعهشناختی کاهش ازدواج و فرزندآوری در ایرانازدواج؛ از اجبار اجتماعی تا انتخاب فردی: چرا برخوردارها کمتر ازدواج میکنند؟
۱۷ آبان ۱۴۰۴لزوم تمرکز بر خدمت به جای زندگی خصوصیچهرههای مشهور و القای مصرف گرایی و مصرف زدگی
 |
 |
 |
 |
