فال حافظ امروز ۲۱ بهمن ۱۴۰۴

فال حافظ از دیرباز در فرهنگ ایرانی جایگاه ویژه‌ای داشته و بسیاری از مردم برای گرفتن نشانه و الهام از غزل‌های این شاعر بزرگ به دیوان حافظ رجوع می‌کنند. فال امروز نیز با نیتی پاک و دلی آرام گرفته شده و می‌تواند راهنمایی نمادین برای تصمیم‌ها، احساسات و برنامه‌های شما در روزهای پیش رو باشد. به یاد داشته باشید که فال حافظ بیشتر جنبه الهام‌بخش و معنوی دارد و بهترین تصمیم‌ها همیشه با عقل، مشورت و تجربه گرفته می‌شوند.

فال حافظ متولدین فروردین

من تَرکِ عشقِ شاهد و ساغر نمی‌کنم
صد بار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم

باغِ بهشت و سایه طوبی و قصر و حور
با خاکِ کوی دوست برابر نمی‌کنم

تلقین و درسِ اهل نظر یک اشارت است
گفتم کِنایتی و مکرر نمی‌کنم

هرگز نمی‌شود ز سرِ خود خبر مرا
تا در میانِ میکده سر بَر نمی‌کنم

ناصِح به طَعن گفت که رو ترکِ عشق کن
محتاجِ جنگ نیست برادر، نمی‌کنم

این تقوی‌ام تمام، که با شاهدانِ شهر
ناز و کرشمه بر سرِ منبر نمی‌کنم

حافظ! جنابِ پیرِ مُغان جایِ دولت است
من تَرکِ خاک‌بوسیِ این در نمی‌کنم

تعبیر: در مسیر عشق و علاقه‌ای که به دلت نشسته، پایداری کن و از تکرار پشیمانی‌ها دوری بجوی. این غزل به تو می‌گوید که ارزش آنچه در دل داری، فراتر از وسوسه‌های بیرونی است و نباید آن را با چیزهای گذرا عوض کنی. اگر در پیش رو تصمیمی برای نزدیک‌تر شدن به کسی یا چیزی عزیز داری، با آرامش و بدون تردید قدم بردار، اما مراقب باش که نصیحت‌های دیگران تو را از راه راست منحرف نکند. این روزها فرصتی است تا با وفاداری به احساس درونت، آرامش واقعی را بیابی.

فال حافظ متولدین اردیبهشت

گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم
همچُنان چشمِ گشاد از کَرَمَش می‌دارم

به طَرَب حمل مَکُن سرخیِ رویم که چو جام
خونِ دل عکس برون می‌دهد از رخسارم

پرده مطربم از دست برون خواهد برد
آه اگر زان که در این پرده نباشد بارم

پاسبانِ حرمِ دل شده‌ام شب همه شب
تا در این پرده جز اندیشه او نَگْذارم

منم آن شاعرِ ساحر که به افسونِ سخن
از نِیِ کِلک، همه قند و شِکَر می‌بارم

دیده بخت به افسانه او شد در خواب
کو نسیمی ز عنایت که کُنَد بیدارم؟

چون تو را در گذر ای یار نمی‌یارم دید
با که گویم که بگوید سخنی با یارم؟

دوش می‌گفت که حافظ همه روی است و ریا
بجز از خاکِ درش با که بُوَد بازارم؟

تعبیر: در دلت گره‌ای از نگرانی یا انتظار افتاده، اما همچنان به مهربانی و کرم طرف مقابل امیدوار باش. این غزل به تو یادآوری می‌کند که احساسات عمیقت را پنهان نکن، حتی اگر گاهی رنگ رخسارت از درون خبر دهد. اگر در روابط یا برنامه‌های آینده‌ات تردیدی داری، با صبر و اندیشه مداوم به سوی روشنایی برو. مراقب باش که فرصت‌های کوچک را از دست ندهی، زیرا بیداری بخت گاهی با یک نسیم مهربانی آغاز می‌شود. این روزها زمان آن است که صدای دلت را بیشتر بشنوی و به آن اعتماد کنی.

فال حافظ متولدین خرداد

دانی که چیست دولت؟ دیدار یار دیدن
در کوی او گدایی، بر خسروی گزیدن

از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن
از دوستان جانی، مشکل توان بریدن

خواهم شدن به بستان، چون غنچه با دلِ تنگ
وآنجا به نیک‌نامی، پیراهنی دریدن

گه چون نسیم با گل، راز نهفته گفتن
گه سِرّ عشق‌بازی، از بلبلان شنیدن

بوسیدن لب یار، اول ز دست مگذار
کآخر ملول گردی، از دست و لب گزیدن

فرصت شمار صحبت، کز این دوراهه منزل
چون بگذریم دیگر، نتوان به هم رسیدن

گویی برفت حافظ، از یاد شاه‌ یحیی
یا رب به یادش آور، درویش پروریدن

تعبیر: دولت واقعی را در لحظه‌های دیدار و نزدیکی با آنچه دوست داری جستجو کن، حتی اگر به ظاهر ساده به نظر برسد. دلت را برای جدایی از دوستان یا همراهان واقعی سخت کن، زیرا این جدایی‌ها دشوارتر از هر چیز دیگری است. اگر در پیش رو انتخابی بین مسیرهای متفاوت داری، فرصت گفت‌وگو و ارتباط را قدر بدان و از آن غافل مشو. این غزل به تو می‌گوید که لحظات باارزش را از دست ندهی، زیرا بازگشت به آن‌ها همیشه ممکن نیست. با مهربانی و توجه به روابطت، راهی پر از نور پیش رو خواهی داشت.

فال حافظ متولدین تیر

کِی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

از لعلِ تو گر یابم انگشتریِ زنهار
صد مُلکِ سلیمانم در زیرِ نگین باشد

غمناک نباید بود از طعنِ حسود ای دل
شاید که چو وابینی خیرِ تو در این باشد

هر کاو نَکُنَد فهمی زین کِلکِ خیال‌انگیز
نقشش به حرام اَر خود صورتگر چین باشد

جامِ می و خونِ دل هر یک به کسی دادند
در دایره قسمت اوضاع چنین باشد

در کارِ گلاب و گل حکمِ ازلی این بود
کاین شاهدِ بازاری وان پرده‌نشین باشد

آن نیست که حافظ را رِندی بِشُد از خاطر
کاین سابقه پیشین تا روزِ پَسین باشد

تعبیر: حتی در دلِ اندوه، جرقه‌های خلاقیت و امید می‌تواند شعله‌ور شود، پس خودت را برای لحظه‌های روشن آماده کن. اگر طعنه یا حسادت دیگران به تو رسیده، غمگین مشو، زیرا ممکن است خیر و برکت در همین پنهان باشد. آنچه در قسمتت نوشته شده، با پذیرش و آرامش پیش می‌رود؛ پس به جای مبارزه با جریان، از آن درس بگیر. این روزها زمان آن است که به رندی و هوش درونت اعتماد کنی و اجازه دهی گذشته‌ات راهنمای آینده شود. با صبر، خیر تو آشکار خواهد شد.

فال حافظ متولدین مرداد

ناگهان پرده برانداخته‌ای، یعنی چه؟
مست از خانه برون تاخته‌ای، یعنی چه؟

زلف در دستِ صبا، گوش به فرمان رقیب
این چنین با همه درساخته‌ای، یعنی چه؟

شاهِ خوبانی و منظورِ گدایان شده‌ای
قدرِ این مرتبه نشناخته‌ای، یعنی چه؟

نه سرِ زلفِ خود اول تو به دستم دادی
بازم از پای درانداخته‌ای، یعنی چه؟

سخنت رمزِ دهان گفت و کمر سِرّ‌ِ میان
وز میان، تیغ به ما آخته‌ای، یعنی چه؟

هر کس از مُهره مِهر تو به نقشی مشغول
عاقبت با همه کج باخته‌ای، یعنی چه؟

حافظا در دلِ تنگت چو فرود آمد یار
خانه از غیر نپرداخته‌ای، یعنی چه؟

تعبیر: گاهی رفتارها و تصمیم‌های ناگهانی دیگران تو را به فکر می‌اندازد، اما این غزل به تو می‌گوید که در عمق این‌ها، رازی از مهر و توجه نهفته است. اگر در روابطت احساس سردرگمی می‌کنی، به جای پرسش مداوم، به درون دل خود بنگر و خانه دلت را از غیر خالی کن. قدر ارزشی که داری را بدان و اجازه نده تردیدها تو را از مسیر عشق دور کند. این روزها فرصتی است تا با پذیرش و آرامش، به تعادل در احساساتت برسی و یار واقعی را در دلت جای دهی.

فال حافظ متولدین شهریور

برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز
بر امید جامِ لعلت دُردی‌آشامم هنوز

روز اول رفت دینم در سرِ زلفین تو
تا چه خواهد شد در این سودا سرانجامم هنوز

ساقیا یک جرعه‌ای زان آبِ آتش‌گون که من
در میانِ پُختگانِ عشقِ او خامم هنوز

از خطا گفتم شبی زلفِ تو را مُشکِ خُتَن
می‌زند هر لحظه تیغی مو بر اندامم هنوز

پرتوِ رویِ تو تا در خلوتم دید آفتاب
می‌رود چون سایه هر دَم، بر در و بامم هنوز

نام من رفته‌ست روزی بر لبِ جانان به سَهو
اهلِ دل را بویِ جان می‌آید از نامم هنوز

در ازل داده‌ست ما را ساقیِ لعلِ لَبَت
جرعه جامی که من مَدهوشِ آن جامم هنوز

ای که گفتی جان بده تا باشَدَت آرامِ جان
جان به غم‌هایش سپردم، نیست آرامم هنوز

در قلم آورد حافظ قصه لَعلِ لَبَش
آب حیوان می‌رود هر دَم ز اقلامم هنوز

تعبیر: هنوز کام دلت از آن آرزوی دیرینه برنیامده، اما امیدت همچنان زنده است و تو را پیش می‌برد. این غزل به تو می‌گوید که در عشق و شور درونت، خام و ناب هستی و این خاموشی ارزشمند است. اگر در مسیر زندگی یا روابطت احساس ناآرامی می‌کنی، بدان که این سوز، بخشی از راه تکامل توست. جرعه‌ای از امید را بنوش و اجازه نده غم‌ها آرامشت را بگیرند. این روزها زمان آن است که با صبر و پذیرش، به سوی سرانجام شیرین این سودا قدم برداری.

فال حافظ متولدین مهر

خلوت گُزیده را به تماشا چه حاجت است
چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

جانا به حاجتی که تو را هست با خدا
کآخِر دمی بپرس که ما را چه حاجت است

ای پادشاهِ حُسن خدا را بسوختیم
آخِر سؤال کن که گدا را چه حاجت است

اربابِ حاجتیم و زبانِ سؤال نیست
در حضرتِ کریم، تمنا چه حاجت است

محتاج قِصه نیست گَرَت قصدِ خون ماست
چون رَخت از آن توست، به یغما چه حاجت است

جامِ جهان نماست ضمیرِ منیرِ دوست
اظهارِ احتیاج، خود آن جا چه حاجت است

آن شد که بارِ منتِ مَلّاح بردمی
گوهر چو دست داد به دریا چه حاجت است

ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست
اَحباب حاضرند، به اَعدا چه حاجت است

ای عاشقِ گدا چو لبِ روح‌بخشِ یار
می‌داندت وظیفه، تقاضا چه حاجت است

حافظ! تو خَتم کن که هنر خود عَیان شود
با مدعی نزاع و مُحاکا چه حاجت است

تعبیر: وقتی کوی دوست و معشوق در دسترست است، نیازی به جستجوی دور و تماشای بیهوده نیست. این غزل به تو می‌گوید که حاجت واقعی‌ات را با دلت بسنج و در حضور کریم، زبان به تمنا باز نکن. اگر در زندگی‌ات احساس نیاز یا کمبود داری، بدان که آنچه واقعاً ارزشمند است، نزدیک توست و نیازی به التماس یا نزاع نیست. با اعتماد به حضور یاران واقعی، از مدعیان و حسودان فاصله بگیر. این روزها فرصتی است تا هنر و ارزش درونت را بی‌هیاهو آشکار کنی و آرامش را در همین نزدیکی بیابی.

فال حافظ متولدین آبان

ما آزموده‌ایم در این شهر بختِ خویش
بیرون کشید باید از این وَرطه رَختِ خویش

از بس که دست می‌گَزَم و آه می‌کشم
آتش زدم چو گُل به تنِ لَخت لَختِ خویش

دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود
گل گوش پهن کرده ز شاخِ درختِ خویش

کای دل تو شاد باش که آن یارِ تندخو
بسیار تند روی نشیند ز بختِ خویش

خواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذرد
بگذر ز عهدِ سست و سخن‌هایِ سختِ خویش

وقت است کز فراقِ تو وز سوزِ اندرون
آتش درافکنم به همه رَخت و پَختِ خویش

ای حافظ ار مراد مُیَسَّر شدی مدام
جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش

تعبیر: تجربه‌های این شهر و زندگی به تو آموخته که گاهی باید از ورطه‌ها و سختی‌ها رخت بربندی و راه تازه‌ای بجویی. اگر سوز فراق یا اندوه درونت شعله‌ور است، این آتش را به فرصتی برای تغییر تبدیل کن. از عهدهای سست و سخنان سخت دیگران بگذر و به بخت خودت اعتماد کن. این غزل به تو می‌گوید که شادی دلت نزدیک است، اگر تندخویی‌ها را رها کنی. این روزها زمان آن است که با رها کردن بارهای گذشته، به سوی مراد و آرامش قدم برداری.

فال حافظ متولدین آذر

جان، بی‌جمالِ جانان میلِ جهان ندارد
هر کس که این ندارد حقّا که آن ندارد

با هیچ کس نشانی زان دِلْسِتان ندیدم
یا من خبر ندارم یا او نشان ندارد

هر شبنمی در این ره صد بحرِ آتشین است
دردا که این معما شرح و بیان ندارد

سرمنزلِ فراغت نَتْوان ز دست دادن
ای ساروان فروکش کاین ره کران ندارد

چنگِ خمیده‌قامت می‌خوانَدَت به عشرت
بشنو که پندِ پیران هیچت زیان ندارد

ای دل طریقِ رندی از محتسب بیاموز
مست است و در حقِ او کس این گمان ندارد

احوالِ گنجِ قارون کَایّام داد بر باد
در گوشِ دل فروخوان تا زر نهان ندارد

گر خود رقیب شمع است اسرار از او بپوشان
کان شوخِ سربریده بندِ زبان ندارد

کس در جهان ندارد یک بنده همچو حافظ
زیرا که چون تو شاهی کس در جهان ندارد

تعبیر: بدون جمال و زیبایی جانان، جهان برایت بی‌معنا می‌شود، پس به دنبال آن نور واقعی باش. این غزل به تو می‌گوید که در این مسیر پر از رمز و راز، عجله نکن و منزل فراغت را از دست نده. پند پیران و تجربه‌ها را بشنو، زیرا زیانی برایت ندارد و راه رندی را به تو می‌آموزد. اگر رقیبی یا مانعی در راه است، اسرار دلت را پنهان کن و با آرامش پیش برو. این روزها فرصتی است تا با تمرکز بر آنچه واقعاً ارزشمند است، میل جهان را در دلت زنده نگه داری.

فال حافظ متولدین دی

اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَهِ السُلطانِ
احمدِ شیخ اُوِیسِ حسنِ ایلخانی

خانِ بِنْ خان و شهنشاهِ شهنشاه‌نژاد
آن که می‌زیبد اگر جان جهانش خوانی

دیده نادیده به اقبال تو ایمان آورد
مرحبا ای به چنین لطف خدا ارزانی

ماه اگر بی تو برآید به دو نیمش بزنند
دولت احمدی و معجزه سبحانی

جلوه بخت تو دل می‌برد از شاه و گدا
چشم بد دور که هم جانی و هم جانانی

برشکن کاکل ترکانه که در طالع توست
بخشش و کوشش خاقانی و چنگزخانی

گر چه دوریم به یاد تو قدح می‌گیریم
بعد منزل نبود در سفر روحانی

از گل پارسیم غنچه عیشی نشکفت
حبّذا دجله بغداد و می ریحانی

سر عاشق که نه خاک در معشوق بود
کی خلاصش بود از محنت سرگردانی

ای نسیم سحری خاک در یار بیار
که کند حافظ از او دیده دل نورانی

تعبیر: اقبال و بخت تو چنان درخشان است که حتی دیده‌های نادیده به آن ایمان می‌آورند. این غزل به تو یادآوری می‌کند که لطف الهی و معجزه در زندگی‌ات جاری است، پس چشم بد را دور کن و از این جایگاه ارزشمند لذت ببر. اگر دور از یار یا هدف عزیزی هستی، با یاد او پیش برو و در سفر روحانی‌ات آرام باش. این روزها زمان آن است که با بخشش و کوشش، غنچه‌های شادی را در زندگی‌ات بشکفانی و دیده دلت را نورانی کنی.

فال حافظ متولدین بهمن

رو بر رَهَش نهادم و بر من گذر نکرد
صد لطف چشم داشتم و یک نظر نکرد

سیلِ سرشک ما ز دلش کین به در نَبُرد
در سنگِ خاره قطره باران اثر نکرد

یا رب تو آن جوانِ دلاور نگاه‌دار
کز تیرِ آهِ گوشه‌نشینان حذر نکرد

ماهی و مرغْ دوش ز افغانِ من نَخُفت
وان شوخْ‌دیده بین که سر از خواب برنکرد

می‌خواستم که میرَمَش اندر قدم چو شمع
او خود گذر به ما چو نسیمِ سحر نکرد

جانا کدام سنگدلِ بی‌کفایت است
کاو پیشِ زخمِ تیغِ تو جان را سپر نکرد؟

کِلکِ زبان‌بریده حافظ در انجمن
با کس نگفت رازِ تو تا تَرکِ سر نکرد

تعبیر: راهی که برایش گذاشتی، هنوز پاسخی نداده، اما این سکوت را با صبر تحمل کن. این غزل به تو می‌گوید که آه و اشکت بی‌اثر نیست، حتی اگر به سنگ برسد؛ خداوند آن جوان دلاور را نگاه دارد. اگر در روابط یا انتظاراتت احساس بی‌توجهی می‌کنی، بدان که این سنگدلی گذراست و ارزش واقعی تو آشکار خواهد شد. این روزها مراقب باش که راز دلت را به هر کسی نگویی و با حفظ حرمت، منتظر گذر نسیم مهربانی باش.

فال حافظ متولدین اسفند

ما زِ یاران چَشمِ یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه ما پنداشتیم

تا درختِ دوستی بَر کِی دهد
حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

گفت‌و‌گو آیینِ درویشی نبود
ور نه با تو ماجراها داشتیم

شیوه چَشمت فریبِ جنگ داشت
ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم

گُلبُنِ حُسنَت نه خود شد دلفُروز
ما دَمِ همت بر او بگماشتیم

نکته‌ها رفت و شکایت کس نکرد
جانبِ حُرمَت فرو نگذاشتیم

گفت خود دادی به ما دل حافظا
ما مُحَصِّل بر کسی نَگماشتیم

تعبیر: چشم یاری از دوستان داشتی، اما آنچه پنداشتی، گاهی با واقعیت همخوانی ندارد. این غزل به تو می‌گوید که تخم دوستی را کاشته‌ای و اکنون زمان برداشت آن است، حتی اگر گفت‌وگوها کم بوده. اگر در روابطت احساس فریب یا اشتباه کرده‌ای، از آن درس بگیر و حرمت را حفظ کن. این روزها فرصتی است تا با همت و بدون شکایت، به سوی زیبایی‌های واقعی بروی و دلت را به کسی که ارزشش را دارد، بسپاری. با آرامش پیش برو، زیرا آنچه کاشته‌ای، بار خواهد داد.