در نوروز ۱۳۸۵، وقتی تلویزیون ایران هر شب سریال «وفا» به کارگردانی محمدحسین لطیفی را روی آنتن شبکه سه می برد، چیزی فراتر از یک داستان عاشقانه-جاسوسی پخش می شد؛ یک حس نوستالژیک عمیق که هنوز هم با شنیدن چند ثانیه از تیتراژ پایانی اش زنده می شود. محمد اصفهانی با آن صدای گرم، عمیق […]
در نوروز ۱۳۸۵، وقتی تلویزیون ایران هر شب سریال «وفا» به کارگردانی محمدحسین لطیفی را روی آنتن شبکه سه می برد، چیزی فراتر از یک داستان عاشقانه-جاسوسی پخش می شد؛ یک حس نوستالژیک عمیق که هنوز هم با شنیدن چند ثانیه از تیتراژ پایانی اش زنده می شود. محمد اصفهانی با آن صدای گرم، عمیق و روح نوازش، ترانه ای از اهورا ایمان با موسیقی علیرضا کهن دیری را خواند که شروعش با «عشق است و آتش و خون / داغ است و درد دوری» دقیقاً مثل خنجری بر دل می نشست. آن سال ها، بسیاری از خانواده ها بعد از افطار یا شام نوروزی، دور تلویزیون جمع می شدند و همین تیتراژ کافی بود تا سکوت خانه را پر کند و همه را به فکر فرو ببرد.
این تیتراژ بیش از یک موسیقی ساده بود؛ صدای محمد اصفهانی در آن دوره به اوج پختگی رسیده بود و با ملودی احساسی و سنگین کهن دیری، ترکیبی ساخت که هنوز هم وقتی کسی می گوید «با این موسیقی میری سال ۱۳۸۵»، ناخودآگاه همین قطعه در ذهن تداعی می شود. کلماتی مثل «کی می توان نگفتن، کی می توان صبوری» انگار درد مشترک یک نسل را فریاد می زد؛ نسلی که درگیر عشق های ناتمام، دوری ها و گاهی جدایی های اجباری بود. سریال با بازی پوریا پورسرخ و هانیه توسلی فضای عاطفی سنگینی داشت، اما تیتراژ پایانی اش مثل مرهمی بود که درد داستان را عمیق تر و در عین حال زیباتر می کرد.
حالا بعد از گذشت سال ها، هر بار که این قطعه پخش می شود، انگار زمان به عقب برمی گردد؛ بوی عید، صدای تلویزیون های قدیمی، انتظار برای قسمت بعدی و آن حس غریب دلتنگی که با صدای روح نواز اصفهانی دوچندان می شد.
این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا بررسی گردد.
۲۷ بهمن ۱۴۰۴پایان مدارا با «دیکتاتوری دیجیتال»وقتی اینستاگرام و تلگرام اتاق جنگ میشوند/ضرورت مسدودسازی هدفمند شبکه های اجتماعی متخاصم
۲۹ آذر ۱۴۰۴واکاوی پیامدهای فرهنگی و اجتماعی حذف کودکان از مراسمها«از کودکان در مراسمی دیگر پذیرایی میشود»؛ جمله ای شیک، اما ویرانگر
۲۲ آذر ۱۴۰۴تحلیل جامعهشناختی کاهش ازدواج و فرزندآوری در ایرانازدواج؛ از اجبار اجتماعی تا انتخاب فردی: چرا برخوردارها کمتر ازدواج میکنند؟
 |
 |
 |
 |
