به گزارش خبرنگار اجتماعی زیرنویس، باد سرد زمستانی بر پهنه نیمه خیس بستر دریاچه میوزد؛ جایی که سال ها پیش تا چشم کار می کرد آبی بود و امروز ردّ سفیدی نمک، یادآور سال هایی است که بحران خشکسالی بر شانه های ارومیه سنگینی کرد. در میانه این سکوت زمستانی، تازه ترین آمارهای رسمی نشان میدهد […]
به گزارش خبرنگار اجتماعی زیرنویس، باد سرد زمستانی بر پهنه نیمه خیس بستر دریاچه میوزد؛ جایی که سال ها پیش تا چشم کار می کرد آبی بود و امروز ردّ سفیدی نمک، یادآور سال هایی است که بحران خشکسالی بر شانه های ارومیه سنگینی کرد. در میانه این سکوت زمستانی، تازه ترین آمارهای رسمی نشان میدهد که نبض دریاچه همچنان شکننده میزند.
بر اساس اعلام مجید رستگاری، مدیرعامل شرکت آب منطقهای آذربایجان غربی، تا تاریخ ۱۹ بهمنماه سال جاری، تراز سطح آب دریاچه ارومیه به ۱۲۷۰.۱۰ متر رسیده و وسعت آن ۸۷۰ کیلومتر مربع ثبت شده است.
این اعداد اگرچه در مقایسه با سال های بحرانی گذشته، حکایت از تداوم نسبی آبگیری دارند، اما در مقایسه با سال گذشته تصویر چندان امیدوار کنندهای ارائه نمی دهند.
آمارهای مقایسه ای نشان میدهد در مدت مشابه سال قبل، تراز دریاچه ۱۲۷۰.۱۴ متر و وسعت آن ۹۴۰ کیلومتر مربع بوده است؛ یعنی ۷۰ کیلومتر مربع بیشتر از شرایط کنونی. این کاهش نسبی وسعت، هر چند در ظاهر کوچک به نظر میرسد، اما برای اکوسیستم حساسی مانند ارومیه، زنگ خطری جدی محسوب میشود.
کارشناسان حوزه آب معتقدند نوسانات تراز دریاچه ارومیه بیش از هر چیز تابع دو عامل اصلی است: میزان بارش های سالانه و مدیریت منابع آبی در حوضه آبریز. طی سالهای اخیر با اجرای طرحهای انتقال آب، لایروبی رودخانه ها و کنترل برداشتهای غیر مجاز، روندی رو به بهبود شکل گرفته بود، اما آمار امسال نشان میدهد که این روند هنوز به مرحله ثبات پایدار نرسیده است.
به گفته مدیر عامل شرکت آب منطقهای آذربایجان غربی، «بهبود نسبی» وضعیت به معنای خروج دریاچه از شرایط شکننده نیست. کاهش ۰.۰۴ متری تراز نسبت به سال گذشته، هرچند عدد بزرگی به نظر نمیرسد، اما وقتی با کاهش قابل توجه مساحت آبی همراه میشود، میتواند نشانهای از آسیبپذیری جدی باشد.
متخصصان محیطزیست بارها هشدار دادهاند که احیای دریاچه ارومیه پروژه ای مقطعی نیست، بلکه نیازمند برنامه ریزی بلندمدت، مدیریت یکپارچه منابع آب، اصلاح الگوی کشت در استانهای اطراف و همچنین تداوم رهاسازی حقآبههای زیستمحیطی است. هر وقفه در این زنجیره میتواند دستاوردهای چند ساله را به سرعت خنثی کند.
واقعیت آن است که ارومیه هنوز روی خط باریکی میان احیا و بازگشت به بحران حرکت میکند. اگرچه تلاش های مدیریتی در سال های اخیر مانع تکرار فاجعه های گذشته شده، اما دادههای کنونی یادآور میشوند که مسیر پیش رو همچنان طولانی و دشوار است.
دریاچه ارومیه بیش از یک پهنه آبی است؛ نبض اقتصادی، زیستمحیطی و اجتماعی شمال غرب کشور به آن گره خورده است. آمارهای امروز پیامی روشن دارند، برای نجات کامل آن، هم طبیعت باید یاری کند و هم مدیریت؛ وقفه در هر کدام، می تواند دوباره سایه بحران را بر این میراث طبیعی ایران بازگرداند.
این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا بررسی گردد.
۲۹ آذر ۱۴۰۴واکاوی پیامدهای فرهنگی و اجتماعی حذف کودکان از مراسمها«از کودکان در مراسمی دیگر پذیرایی میشود»؛ جمله ای شیک، اما ویرانگر
۲۲ آذر ۱۴۰۴تحلیل جامعهشناختی کاهش ازدواج و فرزندآوری در ایرانازدواج؛ از اجبار اجتماعی تا انتخاب فردی: چرا برخوردارها کمتر ازدواج میکنند؟
۱۷ آبان ۱۴۰۴لزوم تمرکز بر خدمت به جای زندگی خصوصیچهرههای مشهور و القای مصرف گرایی و مصرف زدگی
 |
 |
 |
 |
