راب مالی، نماینده ویژه جو بایدن در امور ایران، درباره شروط دولت ترامپ گفت: «نمیدانم این شروط بهانهای است یا واقعی.» او افزود با توجه به اینکه ایران احتمالا آنها را رد میکند، این موضع ممکن است «صرفاً بخشی از یک نمایش باشد تا بتوانند بگویند: ما دیپلماسی را امتحان کردیم.» تا اینجا، دولت تقریبا […]
راب مالی، نماینده ویژه جو بایدن در امور ایران، درباره شروط دولت ترامپ گفت: «نمیدانم این شروط بهانهای است یا واقعی.» او افزود با توجه به اینکه ایران احتمالا آنها را رد میکند، این موضع ممکن است «صرفاً بخشی از یک نمایش باشد تا بتوانند بگویند: ما دیپلماسی را امتحان کردیم.»
تا اینجا، دولت تقریبا هیچ تلاشی برای تشریح منطق پشت این مطالبات نکرده است. به هر حال، موشکهای ایران و نیروهای منطقهای که از آنها حمایت میکند، اسرائیل را بسیار بیش از ایالات متحده تهدید میکنند. اگر موضع دولت را همانطور که هست بپذیرید، به سختی میتوان آن را با شعارهای انتخاباتی «اول آمریکا» ترامپ سازگار دانست.
نویسنده در ادامه مینویسد: من فکر نمیکنم ترامپ برای حفاظت از اسرائیل به جنگ برود. بلکه گمان میکنم رفتار او از همان انگیزه خودبزرگبینی هدایت میشود که باعث شد نامش را بر مرکز کندی بگذارد. او میخواهد مهر خود را بر جهان بزند؛ رئیسجمهوری باشد که سه نظام سیاسی را که سالها اسلافش را آزار دادهاند از میان برد: ونزوئلا، ایران و کوبا، کشوری که اکنون آن را تحت محاصره شدید سوخت قرار داده است.
راب مالی در این خصوص گفت: «او اکنون شیفته این ایده شده که رئیسجمهوری باشد که در دورانش چندین رژیم بهشدت ضدآمریکایی دیگر وجود نخواهند داشت.»
اگر چنین باشد، شباهتهایی با انگیزه بوش برای حمله به عراق دیده میشود: بنا بر بسیاری روایتها، او میخواست از پدرش پیشی بگیرد؛ رئیسجمهوری باشد که جسارت حذف صدام حسین را دارد، پس از آنکه دیگران ناکام مانده بودند. ترکیب خودشیفتگی و ناامنی که در درون حس میکرد باعث شد فکر کند میتواند و باید جهان را از نو بسازد.
ویرانگرترین پیامدهای جنگ عراق، بیتردید در خاورمیانه بود، جایی که صدها هزار نفر جان باختند. اما ویرانیهای آن جنگ به افزایش آشفتگی در داخل آمریکا نیز کمک کرد، از جمله بازگشت یهودستیزی، زمانی که افرادی مانند تاکر کارلسن صهیونیستها را متهم کردند که آنها را فریب دادهاند تا از حمله حمایت کنند.
اگر ترامپ آمریکا را وارد جنگی غیرضروری با ایران کند، پیامدها ممکن است بدتر باشد. او در آن صورت، وعدههای انتخاباتی انزواطلبانهاش را به دلایلی که کسی دقیق نمیداند نقض خواهد کرد تا در جنگی شرکت کند که به نفع اسرائیل است، آن هم در زمانی که نظریههای توطئه درباره یهودیان در میان مردم آمریکا پررنگ شده است.
نویسنده در ادامه ادعا میکند که «دو مداخله نظامی مهم اخیر ترامپ در ایران و ونزوئلا هر دو بهخوبی پیش رفتند» و شاید اعتمادبهنفس او را برای بمباران کشورهای دیگر بدون پیامد افزایش داده باشند.
علی واعظ، مدیر پروژه ایران در گروه بینالمللی بحران، معتقد است که این بار همه چیز میتواند متفاوت باشد. او میگوید: اگر نظام سیاسی در ایران احساس تهدید وجودی کند به احتمال زیاد واکنش تندی نشان خواهد داد.
نویسنده در ادامه مینویسد که ایران در قبال ترور سردار قاسم سلیمانی و حتی بمباران سال گذشته میلادی تاسیسات هستهای خود توسط آمریکا خویشتنداری نشان داد و ممکن است ترامپ این خویشتنداری را به ضعف تعبیر کرده باشد.
علی واعظ معتقد است این یک محاسبه اشتباه است. به گفته او، ایران به این جمعبندی رسیده که «خویشتنداری فقط تجاوز بیشتر را دعوت میکند. بنابراین این نه با خویشتنداری بلکه با بیپروایی پاسخ خواهد داد.»
آمریکاییها آماده پذیرش تلفات در این جنگ مطلوب ترامپ و حاضر به هیچگونه فداکاری هم نیستند. در مارس ۲۰۰۳ یک نظرسنجی گالوپ نشان داد ۷۲ درصد آمریکاییها از جنگ با عراق حمایت میکنند. در مقابل، در نظرسنجیهای اخیر کمتر از ۳۰ درصد پاسخدهندگان از اقدام نظامی علیه ایران پشتیبانی میکنند.
دونالد ترامپ تلاش نمیکند کشور را قانع کند که جنگ به نفع آنهاست. تنها چیزی که اهمیت دارد این است که آیا او فکر میکند این جنگ به نفع خودش هست یا نه.
این خبر از سایت منبع نقل شده و پایگاه خبری زیرنویس در قبال محتوای آن مسئولیتی ندارد. در صورت نیاز، در نظرات همین خبر گزارش دهید تا بررسی گردد.
پایان مدارا با «دیکتاتوری دیجیتال»وقتی اینستاگرام و تلگرام اتاق جنگ میشوند/ضرورت مسدودسازی هدفمند شبکه های اجتماعی متخاصم
واکاوی پیامدهای فرهنگی و اجتماعی حذف کودکان از مراسمها«از کودکان در مراسمی دیگر پذیرایی میشود»؛ جمله ای شیک، اما ویرانگر
تحلیل جامعهشناختی کاهش ازدواج و فرزندآوری در ایرانازدواج؛ از اجبار اجتماعی تا انتخاب فردی: چرا برخوردارها کمتر ازدواج میکنند؟































